ஆ.ராசா அப்பாவியும் அல்ல, நீரா ராடியா நமீதாவும் அல்ல

இப்போதும், இனி எப்போதும் ஸ்பெக்ட்ரம் என்பது இந்திய அரசியல் வரலாற்றின் ஊழல் அளவுமானி. சமகாலத்தில் மட்டுமல்ல, சுதந்திர இந்தியாவில் இப்படி ஒரு பகல்கொள்ளை முன்னெப்போதும் நடந்தது இல்லை. அலைபேசி இணைப்புகளுக்கான இரண்டாம் தலைமுறை அலைக்கற்றைகளை விற்றதில் 1.76 லட்சம் கோடி ரூபாய் இந்திய அரசுக்கு இழப்பு ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது என்பது குற்றச்சாட்டு. இது மிக ஆதாரப்பூர்வமாக முன்வைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

இந்த ஊழலை சாத்தியப்படுத்திய ஆ.ராசா, மத்திய மந்திரி பதவியில் இருந்து கட்டாயமாக பதவி விலகச் செய்யப்பட்டு, இப்போது சி.பி.ஐ யால் கைதும் செய்யப்பட்டிருக்கிறார். ஆ.ராசாவின் பெயர் மற்றொரு சுற்று ஊடகங்களில் சூடாக அடிபட தொடங்கியிருக்கிறது. ஆனால், ராசா மட்டும்தான் குற்றவாளியா? கருணாநிதி மட்டும்தான் சூத்திரதாரியா? சொல்லப்போனால் இவர்கள் யாவரும் பலியாடுகளே! இந்த மாபெரும் சூறையாடலை நிகழ்த்திய பெரும் முதலாளிகள், சத்தமில்லாமல் அடுத்த கொள்ளைக்குத் தயாராகிவிட்டார்கள்.

நிறம் மாறும் ஊழல்

25 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஊழல் என்றால் அதன் அளவு லட்சங்களில், கோடிகளில் இருந்தது. ஆனால் அண்மைக்கால ஊழலில் தொடக்கப்புள்ளியே ‘இத்தனை ஆயிரம் கோடி’ என்பதில்தான் ஆரம்பிக்கிறது. எண்பதுகளில் இந்தியாவில் தனியார் மயம் வீச்சோடு இறக்கிவிடப்பட்ட பின்புதான் ஊழலின் பருமன் நினைக்கவியலாத் தொலைவுக்கு உயர்ந்திருக்கிறது. ஹவாலா, ஹர்சத் மேத்தா, தெல்கி, சத்யம் என பல்லாயிரம் கோடி ரூபாய் மக்கள் பணம் சூறையாடப்பட்டது. 50 கோடி ஊழல், 100 கோடி ஊழல் எல்லாம் ஊடகங்களுக்கு இப்போது செய்தியே இல்லை என்பது ஒரு பக்கம் இருக்க, மக்களின் மனங்களுக்கே ‘இதெல்லாம் ஒரு மேட்டர்’ இல்லை.

கடந்த தேர்தலில் 1000 ரூபாய் வாங்கிக்கொண்டு வாக்களித்த மக்கள் இந்தத் தேர்தலில் ‘கூட கொஞ்சம் போட்டுக்கொடுங்க’ என பேரம் பேசும் அளவுக்கு ‘வளர்ந்திருக்கிறார்கள்’! அண்ணாச்சி கடையில் ஹமாம் சோப்பு வாங்கிக்கொண்டு ‘எதுவும் ஆஃபர் இருக்கா?’ என கேட்டு வாங்குவது போல, மக்கள் அரசியல்வாதிகளிடம் பேரம் பேசுகின்றனர். இதன் சாராம்சமாக நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டியது, ‘எனக்கு 1000 ரூபாய் தந்தால், நீ 1 லட்சம் கோடி கொள்ளையடிப்பதை ஏற்றுக்கொள்வேன்’ என்பதுதான். தன்னளவில் ஊழல் மயமாகியிருக்கும் மக்கள், அதிகாரத்தின் ஊழலை எதிர்க்கும் தார்மீக தகுதியை இழந்து நிற்கின்றனர். இது மக்கள் விரும்பி ஏற்றுக்கொண்ட பாத்திரம் அல்ல. இந்த சீரழிந்த அரசியல் வடிவம், திட்டமிட்டே மக்களை ஊழல்படுத்தியிருக்கிறது. அதனால்தான் எவ்வளவு பெரிய ஊழலும், அயோக்கியத்தனமும் பரபரப்பு வட்டத்தைத் தாண்டி வெளியே செல்வது இல்லை. ஆனால் ஸ்பெக்ட்ரம் என்பது வெறும் ஊழல் மட்டுமா?

ஸ்பெக்ட்ரம் வெறும் ஊழல் இல்லை

கடந்த காலங்களில் தொடங்கி இப்போது வரை, ஊடகங்களால் அதிகம் Corrupt செய்யப்பட்டிருக்கும் சொல், ஊழல். மாநகராட்சி அதிகாரி 500 ரூபாய் லஞ்சம் வாங்குவதும் ஊழல், ஆ.ராசா ஒன்றேமுக்கால் லட்சம் கோடி அடித்தாலும் ஊழல் என்றால், இதற்கு என்ன அளவுகோல் இருக்கிறது? ஸ்பெக்ட்ரம் என்பது வெறும் ஊழல் இல்லை. இது ஒரு பகல்கொள்ளை. கண்ணுக்கு நேராக, ஆதாரங்களுடன் நிகழ்த்தப்பட்ட பொருளாதார சூறையாடல்.

இது ஒரு பக்கம் இருக்க, மக்களின் மனம், ஊழல் என்றால் அது அரசியல்வாதியுடன் மட்டுமே தொடர்புடையது என்றே புரிந்து கொள்கிறது. அப்படித்தான் ஊடகங்கள் போதிக்கின்றன. ‘கருணாநிதி குடும்பம் சகிதமாக அரசியல் செய்து கொள்ளை அடிக்கிறார்’ என்று திரும்பத் திரும்பப் பேசுகிறோம். இதே அளவுக்கு கலாநிதி மாறனின் சன் குழும கொள்ளைகள் பேசப்படுவது இல்லை. மாறாக அப்படிப் பேசும்போது, ‘அவர் ஒரு தொழில் செய்கிறார். அதில் முன்னேறுகிறார். இதில் என்ன கொள்ளை இருக்கிறது?’ என மத்தியதர வர்க்க மனநிலையுடன் முதலாளிகள் அங்கீகரிக்கப்படுகின்றனர். அரசியல்வாதிகளின் ஊழல் பற்றி கவர்ச்சிகரமாக பேசும் ஊடகங்கள், முதலாளிகளின் ஊழலில் அத்தகைய கவர்ச்சி அம்சத்தை சேர்க்க வழியில்லை என்பதால் ஒதுக்கி விடுகின்றன. ‘முதலாளி தொழில் செய்பவர், அரசியல்வாதியே ஊழல் செய்பவர்’ என்ற இந்த சித்திரம் உண்மையா?

இது ஒரு முழுப்பொய். ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழலை ஆ.ராசா யாருக்காக நிகழ்த்தினார்? 1.76 லட்சம் கோடி ரூபாய் இழப்பு ஏற்படும் வகையில் ஸ்பெக்ட்ரம் பேரம் நடத்திய எந்த பெருநிறுவன முதலாளியும் இதுவரை விசாரணைக்குக் கூட உட்படுத்தப்படவில்லையே ஏன்? ஏனெனில், அரசியல்வாதிகள், நீதிமன்றம், சி.பி.ஐ., பாராளுமன்றம்… அனைவருக்கும் எஜமானர்கள், முதலாளிகள்தான். அவர்களால் பலியிடப்பட்டிருக்கும் பலியாடுதான் ஆ.ராசா. தங்கள் எஜமானரை தண்டிக்கும் தைரியம் சி.பி.ஐ.க்கோ, நீதிமன்றத்துக்கு, அரசுக்கோ கிடையாது. அதனால்தான் 1.76 லட்சம் கோடி ரூபாயை ஏமாற்றிய நிறுவனங்களுக்கு அபராதம் விதித்து ‘குத்தக்காசு’ வசூலித்து பெருந்தன்மையாக மன்னித்துவிட்டனர்.

ஊடக அரசியல்

இந்தியாவின் தேசிய ஊடகங்களுக்கு எப்போதுமே தென்னிந்தியர்கள் மீது காழ்ப்பு உண்டு. இந்தித் திணிப்புக்கு எதிரான போராட்டங்கள், திராவிட நாடு கோரிக்கை என இதற்கு காரணங்கள் பல. ஈழத் தமிழினத்தை சிங்கள பேரினவாதம் அழித்ததை ‘தீவிரவாதிகளுக்கு எதிரான நடவடிக்கையாக’ பார்த்ததும் இதே மனோபாவம்தான். இந்த நிலையில் நாட்டின் மிக முக்கியத் துறைகளில் ஒன்றான தகவல் ஒளிபரப்புத்துறைக்கு தென்னிந்தியர் ஒருவர் அமைச்சராக இருப்பதும், அவர் ஒரு தலித்தாக இருப்பதும் எப்படி அவர்களுக்குப் பொறுக்கும்?

அதனால்தான் Times now, CNN-IBN போன்ற தொலைக்காட்சிகள் ‘ஆ.ராசாவை அப்புறப்படுத்தியது நாங்கள்தான்’ என உரிமையுடன் உரிமை கோருகின்றனர். தங்களால் மரியாதைக்கு உரியதாக பார்க்கப்படும் ஓர் இடத்தில் இருந்து தீண்டத்தகாத ஒருவரை அப்புறப்படுத்தி, அதன் புனிதத்தை காப்பாற்றிவிட்ட பெருமிதத்தை அவர்களிடம் காண முடிகிறது. இதன் பின்னால் அவர்கள் மறைமுகமாகச் சொல்லவருவது, ‘தலித்கள் அதிகாரத்துக்கு வந்தால் மிக மோசமாக ஊழல் செய்வார்கள்’ என்பதே.

நீரா ராடியா என்ன நமீதாவா?

தேசிய ஊடகங்கள் இவ்விதம் இருக்க, தமிழ்நாட்டு ஊடகங்கள் இதை எப்படி அணுகுகின்றன? முழுக்க, முழுக்க அரசியல் கறைபடிந்த தமிழக ஊடகங்கள் ஆ.ராசாவை தேர்தல் மெட்டீரியலாக மட்டுமே கன்வர்ட் செய்கின்றன. வரப்போகும் தமிழக சட்டமன்ற தேர்தலின் தீனி, சர்வ நிச்சயமாக ஆ.ராசாதான். தி.மு.க.வை ஆட்சி அதிகாரத்தில் இருந்து தூக்கி வீசும் அஸ்திரமாக ஸ்பெக்ட்ரமும், ஆ.ராசாவும் பயன்படுத்தப்படும் சாத்தியங்கள் முழுவதுமாய் உண்டு. மக்கள் பணம் 1.76 லட்சம் கோடி ரூபாயை சுருட்டிய இந்த மக்கள் விரோத பொருளாதார குற்றவாளிகளைத் தண்டிக்கக்கோரி எந்த தமிழ் ஊடகமும் கோரவில்லை. மாறாக, ஆ.ராசா கைது தேர்தல் கூட்டணியை எவ்விதத்தில் மாற்றும் என்றே ஜோதிடம் கூறுகின்றன.

நீரா ராடியா என்னும் அரசியல் புரோக்கரின் வலைப்பின்னல் யூகிக்க முடியாத இடங்களில் எல்லாம் நீண்டிருக்கிறது. ரத்தன் டாடா தொடங்கி, பர்கா தத் வரை அரசியல், ஊடகத்துறைகளின் அனைத்து இடங்களிலும் தரகு லாபி செய்யும் நீரா ராடியாவிடம்தான் ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழலின் மையச்சரடு இருக்கிறது. ஆனால் தமிழ் ஊடகங்கள் நீரா ராடியாவை ஒரு நமீதா போலவே சித்தரிக்கின்றன. எத்தனை மோசடி இது?

ஆ.ராசா அப்பாவியா?

தலித், பெருமுதலாளிகளின் பலியாடு என்றெல்லாம் சொல்வதால் ஆ.ராசா அப்பாவியாகிவிட முடியாது. ஒரு காலத்தில் முற்போக்கு அம்சங்களோடு தமிழ்நாட்டின் குறிப்பிடத்தகுந்த சீர்திருத்தங்களை முன்னெடுத்த திராவிட இயக்கத்தின் இன்றைய நிலைக்கு ஆ.ராசா ஒரு சோறு பதம். தி.மு.க.வின் இன்றைய பிரமுகர்கள் ஒவ்வொருவரும் ஒரு குறுநில மன்னனாகவே இருக்கின்றனர். உடனே ‘இது அதிமுகவுக்கும் பொருந்தும். அவர்கள் மட்டும் யோக்கியமா?’ என சிலர் ஆரம்பிக்கக்கூடும். இதுதான் தி.மு.க.வின் விளக்கமும் கூட.

‘நாங்கள் மட்டுமா ஊழல் செய்தோம்? அந்தம்மா செய்யாத ஊழலா?’ என எதிரியின் அயோக்கியத்தனத்தை நினைவூட்டி தனது கயமைக்கு அங்கீகாரம் கோருகிறார் கருணாநிதி. ஆ.ராசாவும், ‘அலைக்கற்றை ஒதுக்கீட்டில் முந்தைய பா.ஜ.க. ஆட்சியில் எந்தமுறை பின்பற்றப்பட்டதோ, அதே முறையைதான் நாங்களும் பின்பற்றினோம்’ என்று முன்னால் சென்றவரை கைகாட்டுகிறார். இவர் தெரிந்தே செய்த பாவிதான். அதனால் ஆ.ராசா மன்னிக்கப்பட வேண்டியர் அல்ல, தண்டிக்கப்பட வேண்டியவர்.

ஆனால் ஆ.ராசா கைது என்பதை, ஏதோ அநீதிக்கு தண்டனை கிடைக்கத் தொடங்கியிருப்பதன் முதல்படி போல சித்தரிப்பது அறியாமை மட்டுமல்ல, அது ஒரு மோசடி. தனியார்மயம் அமுலில் இருக்கும்வரை இந்த சூறையாடலை யாராலும் தடுக்கவோ, தவிர்க்கவோ முடியாது! ஏனெனில் இந்த மொத்த ஊழலையும் நிறுவனமயப்படுத்தி, மக்களை ஊழல்படுத்தி, ஊழலுக்கு சமூக அங்கீகாரம் பெற்றுத் தந்திருப்பது தனியார்மயம்தான். அதுவரை தண்டனைகள் என்பவை ‘இந்த அமைப்பில் நீதி கிடைக்கும்’ என்ற தோற்றத்தை ஏற்படுத்தும் மயக்க மருந்தாக இருக்குமே தவிர நோய் தீர்க்கும் மருந்தாக இருக்காது!

- அதிரூபன்
பொங்குதமிழ்

கறுப்பு பணத்தின் கதை

ராஜீவ் காந்தி தனது அரசியல் வாழ்க்கையில் செய்த மிகப்பெரிய தவறு தன்னை ஒரு நேர்மையாளராகக் காட்டிக்கொள்ள முற்பட்டதுதான். அவரது அரசியல் பிரவேசத்தின்போது அட்டையில் அவரது படத்தைப் போட்டு மிஸ்டர். க்ளீன் (திருவாளர் பரிசுத்தம்) என்று வர்ணிக்காத பத்திரிகைகளே இந்தியாவில் இல்லை எனலாம். அரசியலில் அவர் தோற்றுப் போனதற்கும் இதுதான் காரணம்.

ராஜீவ் காந்தியால் தான் ஏற்படுத்திக்கொண்ட அந்த மக்கள் மத்தியிலான நன்மதிப்பை, காப்பாற்றிக்கொள்ள முடியாமல் போனதுதான் அவரது தோல்விக்கு முக்கியக் காரணம்.

ஆனால், இந்திரா காந்தி, ராஜீவைப் போன்றவரல்லர். உங்கள் அரசில் ஊழல் தலைவிரித்தாடுகிறதே என்று கேட்டபோது, ‘உலகமெல்லாம் நடப்பதுதான்’ என்று அலட்டிக் கொள்ளாமல் பதில் அளித்தவர் அவர். இது நடந்தது 1983-ம் ஆண்டில்.

இந்திரா காந்தி இப்படிப் பேசியது பலருக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. நாட்டின் பெரிய பொறுப்பில் உள்ள ஒருவர், ஊழல் சகஜமான ஒன்றுதான் என்று கூறினால், ஊழலை எப்படி ஒழிப்பது என்று தில்லி உயர் நீதிமன்றத்தின் நேர்மையான நீதிபதி ஒருவர் வேதனைப்பட்டார். ஆனால், இந்திராவின் இந்தப் பேச்சு அவருக்குச் சாதகமாகவே அமைந்தது. ஆம். தம்மைப் பரிசுத்தமானவர் என்று கூறிக்கொள்ளாத ஒருவர் மீது ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளைக் கூறி என்ன ஆகிவிடப்போகிறது என்கிற மனநிலை எதிர்க்கட்சிகளுக்கு வந்துவிட்டது. அதன் பிறகு இந்திரா மீது எப்போதும் ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள் எழவேயில்லை.

இப்படி அரசியலில் எதார்த்தமாக இருந்த இந்திராவுக்கு நேர் எதிரானவராக ராஜீவ் நடந்து கொண்டார். தம்மை திருவாளர் பரிசுத்தம் என்று கூறிக்கொள்வதில் அவர் பெருமையடைந்தார். அதனால் ஏற்படப்போகும் அபாயங்கள் பற்றி அவர் அறிந்திருக்கவில்லை. விளைவு, போபர்ஸ் பீரங்கி பேரத்தில் நடந்த முறைகேடுகள் அம்பலமாகி, 1989-ம் ஆண்டு பொதுத் தேர்தலில் காங்கிரஸ் படுதோல்வி அடைந்தது. ஆட்சி பறிபோயிற்று.

உண்மையிலே நேர்மையானவராக இல்லாதபோது, திருவாளர் பரிசுத்தமாகக் காட்டிக் கொள்வது கூடாது என்பதுதான் இதனால் அறியப்பட்ட அரசியல் பாடம். இந்தப் பாடத்தை சோனியா காந்தி தெரிந்து கொள்ளவில்லை என்று தோன்றுகிறது. இல்லாவிட்டால், ஊழலைப் பற்றிப் பேசும்போது இந்திராவின் பாதுகாப்பான வழியைத் தேர்ந்தெடுக்காமல், ராஜீவின் அபாயகரமான வழியை சோனியா தேர்ந்தெடுப்பாரா?

அலாகாபாத் கட்சிக் கூட்டத்தில் பேசிய அவர், ‘ஊழலைப் பொறுத்துக்கொள்ள மாட்டேன்’ என்று ஆவேசமடைந்தார். அத்துடன் விடவில்லை. ஒருவாரம் கழித்து தில்லியில் நடந்த காங்கிரஸ் மாநாட்டிலும் தன்னைப் பரிசுத்தமானவராகவும், எந்தவித ஊழல் கறையும் படியாதவராகவும் காட்டிக்கொள்ள அவர் முற்பட்டார். ‘ஊழலை வேரறுக்க வேண்டும்’ என்று கட்சித் தொண்டர்களுக்கு அறிவுரை கூறியதுடன், தேசத்தின் வளர்ச்சியைத் தடுக்கும் ஊழலுக்கு எதிராக உடனுக்குடன் கட்சி நடவடிக்கை எடுக்கும் என்றும் முழங்கினார். இந்த முழக்கம் 25 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மும்பையில் நடந்த காங்கிரஸ் மாநாட்டில் ராஜீவ் காந்தி பேசியதைத்தான் நினைவுப்படுத்துகிறது.

இருப்பினும், ராஜீவுக்கும் சோனியாவுக்கும் இடையே இரு முக்கிய வேறுபாடுகளைக் குறிப்பிட முடியும். தம்மை ‘திருவாளர் பரிசுத்தம்’ என்று ராஜீவ் கூறிக் கொண்டபோது, அவருக்கு எதிராக எந்த ஊழல் புகாரும் இருக்கவில்லை. அதனால், ஊழல் புகாரிலிருந்து தப்பித்துக் கொள்வதற்காக அவர் இப்படிப் பேசினார் என்று கூற முடியாது. ஆனால், இப்போது காமன்வெல்த் விளையாட்டு, ஆதர்ஷ் குடியிருப்பு முறைகேடுகள், 2ஜி ஸ்பெக்ட்ரம் என ஒன்றன்பின் ஒன்றாகக் காங்கிரஸ் ஆட்சியின் ஊழல் பட்டியல் வளர்ந்துகொண்டே போகிறது. இந்த நிலையில், ஊழலைப் பொறுத்துக்கொள்ள மாட்டேன் என்று காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவி சோனியா கூறிவருவது முரண்சுவையாக அல்லவா இருக்கிறது.

இரண்டாவது வேறுபாடு, எந்தக் குற்றச்சாட்டும் இல்லாமல் அரசியல் வாழ்வைத் தொடங்கிய ராஜீவ், போபர்ஸ் ஊழல் வெளியாகும்வரை எந்தக் குற்றச்சாட்டுக்கும் ஆளாகாமல் இருந்தார். இதற்கு நேர் எதிராக சோனியா மீது ரகசியமான ஸ்விஸ் வங்கிக் கணக்குகள், போபர்ஸ் கமிஷன் என நம்பத் தகுந்த ஊழல் புகார்களும், அவருக்கு எதிரான அதிர்ச்சியளிக்கும் ஆவணங்களும் வெளியாகியிருக்கின்றன.

சோனியாவின் குடும்பம் லஞ்சம் பெற்றதாக பிரபல சுவிஸ் பத்திரிகையில் ரஷியப் புலனாய்வுச் செய்தியாளர் ஆதாரத்துடன் எழுதிய கட்டுரைக்கு சோனியாவோ, அவரது குடும்பத்தினரோ எந்த மறுப்பும் இதுவரை தெரிவிக்கவில்லை. செய்தி வெளியிட்ட பத்திரிகை மீது வழக்குத் தொடுக்கவும் இல்லை. பின்னணி இப்படி இருக்கையில், ‘திருடன், திருடன்’ என்று திருடனே கத்திக் கொண்டு தப்பி ஓடுவதுபோல, ஊழலைப் பொறுக்க மாட்டேன் என்று கூறிக் கொண்டிருக்கிறார் சோனியா என்பதுதான் வேடிக்கை.



2.2 பில்லியன் டாலர் கதை

1991-ம் ஆண்டு நவம்பர் 19-ம் தேதி சுவிட்சர்லாந்தின் ‘ஸ்வீசர் இல்லஸ்ட்ரேட்’ இதழ் சோனியாவைப் பற்றி அதிர்ச்சிகரமான கட்டுரை ஒன்றை வெளியிட்டது. ராஜீவ் காந்தி உள்ளிட்ட 12-க்கும் அதிகமான அரசியல்வாதிகளின் ரகசியங்கள் அதில் அம்பலமாகின. போபர்ஸ் பேரத்தில் கிடைத்த லஞ்சப் பணத்தை ஸ்விஸ் வங்கியில் ராஜீவ் பதுக்கி வைத்திருக்கிறார் என்று அந்தக் கட்டுரையில் பகிரங்கமாகக் கூறப்பட்டது.

இந்தக் குற்றச்சாட்டு ஏதோ போகிறபோக்கில் கூறப்பட்டதல்ல. குற்றச்சாட்டைக் கூறிய ஸ்வீசர் பத்திரிகையும் சாதாரணமானதல்ல. 2.15 லட்சம் பிரதிகள் விற்கும், 9.17 லட்சம் வாசகர்களைக் கொண்ட பிரபலமான பத்திரிகை. சுவிட்சர்லாந்தில் ஆறில் ஒருபங்கினர் இதை வாசிப்பதாகப் புள்ளிவிவரம் இருக்கிறது. இப்படித் தரமான ஒரு பத்திரிகைதான் ராஜீவ் மீதும் சோனியா மீதும் ஆதாரத்துடன் குற்றம்சாட்டியது.

ரஷியாவின் உளவு அமைப்பான கேஜிபியின் ஆவணங்களை மேற்கோள்காட்டி, ‘இந்தியாவின் முன்னாள் பிரதமர் ராஜீவ் காந்தியின் மனைவி சோனியா ரகசிய வங்கிக் கணக்கில் 2.5 பில்லியன் சுவிஸ் ஃபிராங்க் (2.2 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்) பணத்தை மைனரான தனது மகனின் பெயரில் வைத்திருக்கிறார்’ என்று ஸ்வீசர் கூறியது. அந்தவகையில் பார்த்தால், ராகுலுக்கு 18 வயது பூர்த்தியாவதற்கு முன்பே, அதாவது 1988-ம் ஆண்டு ஜூன் மாதத்துக்கு முன்பே, இந்த 2.2 பில்லியன் டாலர் வங்கிக் கணக்கு தொடங்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். இந்தப் பணம் இந்திய மதிப்பில் ரூ.10 ஆயிரம் கோடிக்குச் சமம்.

வங்கிக் கணக்கில் இருக்கும் பணத்தை ஸ்விஸ் வங்கிகள் அப்படியே முடக்கி வைப்பதில்லை. வாடிக்கையாளர்களின் சார்பில் பல்வேறு வகைகளில் அந்தப் பணம் வங்கியால் முதலீடு செய்யப்படுவது வழக்கம். நீண்டகாலப் பங்குப் பத்திரங்களில் அந்த லஞ்சப் பணம் முதலீடு செய்யப்பட்டிருந்தால், 2009-ம் ஆண்டில் அந்தப் பணம் ரூ. 42,345 கோடியாகப் பெருகியிருக்கும். அமெரிக்கப் பங்குகளில் முதலீடு செய்திருந்தால் ரூ. 58,365 கோடியாக வளர்ந்திருக்கும். இரண்டிலும் சரிபாதி என்ற வகையில் முதலீடு செய்திருந்தால் ரூ. 50,355 கோடியாகியிருக்கும்.

இந்தப் பணத்தை 2008-ம் ஆண்டு ஏற்பட்ட பொருளாதார மந்தத்துக்கு முன்பு எடுத்திருந்தால் ரூ. 83,900 கோடி கிடைத்திருக்கும். இதில் எந்த வகையில் கணக்கிட்டாலும் சோனியாவின் குடும்பத்துக்கு ரூ. 43,000 கோடியிலிருந்து ரூ. 84,000 கோடிக்குள் ஏதோ ஒரு அளவில் பெரும் பணம் இருக்கிறது என்பது மட்டும் தெளிவு.

கேஜிபி ஆவணங்கள்

சோனியா மீதான இரண்டாவது ஆதாரப்பூர்வமான குற்றச்சாட்டு இன்னும் கடுமையானது. யெவ்ஜீனியா அல்பேட்ஸ் என்கிற ரஷியப் புலனாய்வு எழுத்தாளர் எழுதிய ‘தி ஸ்டேட் வித்இன் ஏ ஸ்டேட்: தி கேஜிபி அண்ட் இட்ஸ் ஹோல்ட் ஆன் ரஷியா – பாஸ்ட், பிரசன்ட், ப்யூச்சர்’ என்ற புத்தகத்தில் இந்தக் கடுமையான குற்றச்சாட்டுகள் இடம்பெற்றிருந்தன.

‘அரசியல் காரணங்களுக்காக கேஜிபியிடம் இருந்து நேரு குடும்பம், அதாவது ராஜீவ் காந்தியின் குடும்பம் லஞ்சம் பெற்றது’ என்று அந்தப் புத்தகத்தில் அல்பேட்ஸ் கூறியிருக்கிறார்.

கேஜிபி ஆவணங்களை மேற்கோள்காட்டி அந்தப் புத்தகத்தில் வரும் ஒரு செய்தி: 1982-ம் ஆண்டில் கேஜிபி தலைவராகப் பொறுப்பேற்ற விக்டர் செப்ரிகோவ் கையெழுத்திட்டிருக்கும் கடிதமொன்றில், ‘இந்தியப் பிரதமர் இந்திரா காந்தியின் மகனுடன் சோவியத் யூனியனின் கேஜிபி, நெருக்கமான தொடர்பைக் கொண்டிருக்கிறது. சோவியத் யூனியனின் வர்த்தக அமைப்புகள், பிரதமர் குடும்பத்தின் கட்டுப்பாட்டிலுள்ள வணிக நிறுவனங்களுக்கு அளித்த வாய்ப்புகள் மூலம் கிடைத்த நன்மைகள் குறித்து ஆர்.காந்தி மகிழ்ச்சி தெரிவித்தார். இந்தவகையில் கிடைத்த பணத்தை ஆர்.காந்தியின் கட்சிக்காகப் பயன்படுத்துவதாக அவர் ரகசியமாகத் தெரிவித்திருக்கிறார்’ (பக்.223)

இன்னொன்றையும் அல்பேட்ஸ் அம்பலப்படுத்தியிருக்கிறார். ‘ராஜீவ் காந்தியின் குடும்ப உறுப்பினர்களான சோனியா காந்தி, ராகுல் காந்தி, சோனியாவின் தாயார் பவுலா மைனோ ஆகியோருக்கு அமெரிக்க டாலர்களில் பணம் அளிப்பதற்கு சோவியத் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மத்தியக் குழுவிடம் அனுமதி கோரி செப்ரிகோவ் கடிதம் எழுதியிருக்கிறார்’ என்று அந்தப் புத்தகத்தில் அல்பேட்ஸ் தெரிவித்திருந்தார்.

இந்தப் புத்தகம் வெளியாவதற்கு முன்பே ரஷியாவின் பல ஊடகங்கள் இந்த விவகாரத்தை அம்பலப்படுத்தியிருந்தன. இவற்றைக் கொண்டு 1992-ம் ஆண்டு ஜூலை 4-ம் தேதி தி ஹிந்து நாளிதழ், ‘ராஜீவ் காந்தி குடும்பத்துக்குச் சொந்தமான நிறுவனங்களுக்கு லாபகரமான வர்த்தக ஒப்பந்தங்களை வழங்கும் ஏற்பாடுகளைச் செய்வதில் கேஜிபி ஈடுபட்டிருப்பதை ரஷியாவின் உளவுத்துறை ஒப்புக்கொண்டிருக்கிறது’ என்று செய்தி வெளியிட்டது.

இந்திய ஊடகங்கள்

ராஜீவ் காந்தி படுகொலை செய்யப்பட்டதால், சுவிஸ் மற்றும் ரஷியாவில் அம்பலமான சோனியாவின் ஊழல்கள் தொடர்பாக இந்திய ஊடகங்கள் ஆர்வம் காட்டவில்லை. மாறாக, காங்கிரஸின் தலைவர் பதவியை சோனியா ஏற்பாரா, மாட்டாரா என்ற கேள்விக்குள்ளேயே இந்திய ஊடகங்கள் முடங்கியிருந்தன.

ராஜீவின் மரணத்துக்கு முன்பாக, 1988 டிசம்பர் 31-ம் தேதி ஸ்டேட்ஸ்மேன் இதழில் பிரபல கட்டுரையாளர் நூரானி எழுதிய கட்டுரையில் ஸ்வீசர் மற்றும் அல்பேட்ஸ் அம்பலப்படுத்திய மோசடிகளைக் குறிப்பிட்டிருந்தார். 2002-ம் ஆண்டு பிப்ரவரி 23-ம் தேதி அன்று ஸ்வீசர் இதழ் மற்றும் அல்பேட்ஸின் புத்தகங்களின் முக்கியப் பக்கங்களைத் தனது இணையதளத்தில் சுப்பிரமணியன்சுவாமி வெளியிட்டிருந்தார். ராஜீவுக்கு 2.2 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர் வங்கிக் கணக்கு இருப்பதை உறுதி செய்யும் ஸ்வீசர் இதழ் அனுப்பிய மின்னஞ்சலும் அதனுடன் இணைக்கப்பட்டிருந்தது. அந்தப் பிரதியின் அசல் படியையும் சுப்பிரமணியன் சுவாமிக்கு ஸ்வீசர் இதழ் அனுப்பியிருந்தது.

‘ஸ்விஸ் வங்கியில் பதுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும் இந்தியர்களின் பணத்தை மீட்க காங்கிரஸ் உரிய நடவடிக்கை எடுக்கும்’ என்று 27.04.2009 அன்று மங்களூரில் சோனியா பேசியதற்கு பதிலளிக்கும் வகையில், 29.04.2009 அன்று ‘தி நியூ இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்’ நாளிதழில் நான் எழுதிய கட்டுரையிலும் இதுதொடர்பான அனைத்து விவரங்களையும் தெளிவுபடுத்தியிருந்தேன். ஸ்விஸ் வங்கியில் முறைகேடாகப் பணத்தைப் பதுக்கி வைத்திருப்பவரே, அதை மீட்க உறுதியான நடவடிக்கை எடுக்கப்போகிறேன் என்று பேசுவது எப்படி என அந்தக் கட்டுரையில் கேள்வி எழுப்பியிருந்தேன்.

இதற்கு முன்பாக 15.06.2006 அன்று பிரபல பத்திரிகையாளர் ரஜீந்தர் பூரி இதுபற்றி ஒரு கட்டுரை எழுதியிருக்கிறார். அதேபோல், 27.12.2010 அன்று இந்தியா டுடே இதழில் சுவிஸ் வங்கியில் பதுக்கப்பட்ட பணம் எங்கே என்று ராம்ஜேட்மலானி கேள்வி எழுப்பியிருக்கிறார். ஆக, இந்திய ஊடகங்கள் சோனியாவின் ஊழல்கள் பற்றி அவ்வப்போது எழுதி வந்திருக்கின்றன என்பது தெளிவாகிறது.

அதுமட்டுமல்ல, நாடாளுமன்றத்திலும் இந்த விவகாரம் எழுப்பப்பட்டிருக்கிறது. மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் அமல் தத்தா இதுபற்றி 7.12.1991-ம் ஆண்டில் கேள்வி எழுப்பினார். ஆனால், அப்போதைய மக்களவைத் தலைவர் சிவராஜ் பாட்டீல் இதற்கு அனுமதிக்கவில்லை.



மௌனமே குற்றச்சாட்டுக்கு ஆதாரம்

1991-ம் ஆண்டு முதல் சுவிட்சர்லாந்து, ரஷிய, இந்திய ஊடகங்கள் திரும்பத் திரும்பக் கூறிய குற்றச்சாட்டுகளுக்கு சோனியாவும் ராகுலும் எந்தவகையிலும் பதிலளிக்கவில்லை. அவர்களது பதில் வெறும் மௌனமாகத்தான் இத்தனை ஆண்டுகளாக இருந்து வந்திருக்கிறது. எதிலும் சிக்கிக் கொள்ளக்கூடாது என்கிற முன்னெச்சரிக்கையுடன் இப்படி மௌனமாக இருப்பது அவர்கள் மீதான சந்தேகத்தை இன்னும் வலுப்படுத்திக் கொண்டேதான் இருக்கிறது.

ராஜீவ் காந்திக்கு வந்த ஊழல் பணத்தை ராகுல் பெயரில் சோனியா ஸ்விஸ் வங்கியில் ரகசியமாகப் பதுக்கி வைத்திருக்கிறார் என்று ஸ்வீசர் இதழ் கூறியபோது, அந்தக் குற்றச்சாட்டை எந்த வகையிலும் இருவரும் மறுக்கவில்லை. ஸ்டேட்ஸ்மேன் இதழில் நூரானியின் கட்டுரை வெளியானபோது, அந்த இதழ் மீதோ நூரானி மீதோ, தாயும் மகனும் வழக்குத் தொடுக்கத் தயாராக இல்லை. எல்லா ஆவணங்களையும் சுப்பிரமணியன் சுவாமி தனது இணையதளத்தில் வெளியிட்டபோது அதையும் அவர்கள் கண்டுகொள்ளவில்லை. எனது கட்டுரை எக்ஸ்பிரஸ் இதழில் வந்தபோது என் மீது வழக்குத் தொடுக்கத் துணியவில்லை. தி ஹிந்துவும், டைம்ஸ் ஆப் இந்தியாவும் கேஜிபி பணப்பட்டுவாடா குறித்து செய்தி வெளியிட்டபோது ரஷியாவே அதிர்ந்தது. அப்போதும் சோனியாவும் ராகுலும் எதுவும் நடக்காததுபோல்தான் இருந்தார்கள். இப்படி எப்போது குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்தாலும் மோசடிகள் அம்பலப்படுத்தப்பட்டாலும் சோனியாவும் ராகுலும் மௌனம் சாதிப்பதையே வழக்கமாகக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

ஆனால், சோனியாவின் விசுவாசிகள் அப்படி இருக்கவில்லை. 2007-ம் ஆண்டு நியூயார்க் டைம்ஸ் இதழில் அல்பேட்ஸின் புத்தகத்தில் எழுதப்பட்டிருந்த சோனியாவின் ஊழல் குறித்த முழுப் பக்க விளம்பரம் ஒன்று வந்தது. இதற்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்து சோனியா ஆதரவாளர் ஒருவர் வழக்குத் தொடர்ந்தார். ஆனால், சோனியாவுக்கே வழக்குத் தொடரத் துணிவில்லாதபோது, இந்த வழக்கை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது என நீதிமன்றம் மனுவைத் தள்ளுபடி செய்தது. அந்த வழக்குக்கூட அவதூறு வழக்காகத்தான் இருந்ததே தவிர, 2.2 பில்லியன் குற்றச்சாட்டை எதிர்க்கவில்லை என்பதை நாம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

சோனியா நேர்மையானவர், ஸ்வீசர் இதழும் அல்பேட்ஸின் புத்தகமும் கூறுவதுபோல அவர் கேஜிபியிடம் பணம் பெறவும் இல்லை, ஸ்விஸ் வங்கிக் கணக்கும் இல்லை என்று ஒரு பேச்சுக்கு வைத்துக் கொள்வோம். குற்றச்சாட்டுகள் எழும்போது அதற்கு மறுப்புத் தெரிவித்திருக்க வேண்டாமா? நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடுத்திருக்க வேண்டாமா?

ஒரு நேர்மையானவர், பழிச் சொல்லுக்கு அஞ்சுபவர் இப்படி மௌனமாகவா இருப்பார்?

மொரார்ஜி தேசாய் ஒரு சிஐஏ ஏஜென்ட் என்று புலிட்சர் பரிசுபெற்ற சேமௌர் ஹெர்ஷ் எழுதியபோது, 87 வயதான மொரார்ஜி கொதித்து எழுந்தார். அவதூறு வழக்குத் தொடர்ந்தார். அந்த வழக்கு அமெரிக்க நீதிமன்றத்தில் விசாரணைக்கு வந்தபோது 93 வயதாகியிருந்த மொரார்ஜிக்கு பதிலாக முன்னாள் அமெரிக்க வெளியுறவு அமைச்சர் ஹென்றி கிஸிங்கர் ஆஜராகி, அவருக்கும் சிஐஏவுக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை எனத் தெளிவுபடுத்தினார். தம்மீது இல்லாத பழியைச் சொன்னால் தள்ளாத வயதிலும்கூட இப்படித்தான் கடுஞ்சினம் கொள்வார்கள். அதுதான் நேர்மையாளர்களின் குணம்.

ஆனால், சோனியாவிடமும் ராகுலிடமும் இருந்து இதுபோன்ற பதிலடி வரவில்லை. இத்தனைக்கும் இவர்கள் இன்னமும் அரசியலில் இருந்து ஓய்வுபெற்றுவிடவில்லை. மொரார்ஜிபோல தள்ளாத முதியோரும் இல்லை. அப்படியிருந்தும் ஏன் இந்த மௌனம்?

இதுவே ராகுலும் சோனியாவும் இல்லாமல் அத்வானியும் மோடியுமாக இருந்தால் நமது ஊடகங்கள் பேசாமல் இருந்திருக்குமா? இதைத் தலைப்புச் செய்தியாக்கி விவாதப் பொருளாக்கி இருக்காதா? இல்லை, சோனியாவின் கைப்பாவையாக இயங்கும் இந்த அரசு அவர்கள் இருவரையும் சும்மா விட்டிருக்குமா?

ரூ. 20.80 லட்சம் கோடி கொள்ளை

சோனியாவின் குடும்பத்துடன் விவகாரம் முடிந்துவிடவில்லை. இவர்களுடைய பணமும் அதில் அடக்கம் என்பதால் ஸ்விஸ் வங்கிகளில் பதுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும் இந்தியர்களின் பணத்தை மீட்க அரசு முயற்சி எடுக்கத் தயங்குகிறது. அதனால், நாட்டுக்கு அவர்களால் ரூ. 20.80 லட்சம் கோடி நஷ்டம் ஏற்பட்டிருக்கிறது. இந்தியாவைத் தவிர, மற்ற எல்லா நாடுகளும் விழித்துக்கொண்டு, தங்கள் நாட்டைச் சேர்ந்தவர்கள் ஸ்விஸ் வங்கிகளில் பதுக்கி வைத்திருக்கும் பணத்தை மீட்கும் முயற்சியில் இறங்கிவிட்டன. ஆனால், இந்தியா மட்டும் இந்தக் கள்ளப் பணத்தை மீட்பதில் ஆர்வம் காட்டாமல் சுணங்கியிருக்கிறது.

2009-ம் ஆண்டு நடந்த மக்களவைத் தேர்தல் பிரசாரத்தின்போது, தமது கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தால் வெளிநாடுகளில் இந்தியர்கள் பதுக்கி வைத்திருக்கும் 500 பில்லியன் முதல் ரூ. 1.4 டிரில்லியன் வரையிலான கறுப்புப் பணத்தை மீட்க உறுதியான நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என எல்.கே. அத்வானி உறுதியளித்தார். முதலில் அவ்வளவு பணம் இருக்காது என காங்கிரஸ் மறுத்தது. நாடு முழுவதும் கறுப்புப் பண விவகாரம் பரபரப்பான பிறகுதான் மன்மோகனும் சோனியாவும் சுதாரித்தார்கள். தாங்கள் மீண்டும் ஆட்சிக்கு வந்தததும், வெளிநாட்டில் பதுக்கி வைத்திருக்கும் பணத்தை மீட்போம் என்று மிகத் தாமதமாக உறுதியளித்தார்கள்.

ஜிஎப்ஐ என்கிற கறுப்புப் பணத்தை மீட்கும் பணியில் ஈடுபடும் ஒரு சர்வதேசத் தன்னார்வ அமைப்பின் புள்ளிவிவரங்களின்படி 462 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள் (ரூ. 20.8 லட்சம் கோடி) கறுப்புப் பணம் இந்தியர்களால் வெளிநாட்டு வங்கிகளில் பதுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பது தெரியவந்திருக்கிறது. ’1948 முதல் 2008 வரை வரி ஏய்ப்பு, ஊழல், லஞ்சம், குற்றச்செயல்கள் மூலமாக 213 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள் பணத்தை இந்தியா இழந்திருக்கிறது’ என்று ஜிஎப்ஐ குறிப்பிட்டுள்ளது. இதில் எந்தக் கணக்கின்கீழ் சோனியா குடும்பத்தில் 2.2 பில்லியன் டாலர் கணக்கு வரும் என்பதை நாமே ஊகித்துக் கொள்ள வேண்டியதுதான்.

இதுபோக, 2ஜி, காமன்வெல்த் என இப்போதைய ஊழல்களையும் கணக்கில் எடுத்துக் கொண்டால் இவர்களது பதுக்கல் தொகை இன்னும் பல மடங்காக இருக்கக்கூடும். இப்படி சோனியாவின் குடும்பமே வெளிநாடுகளில் பணத்தைப் பதுக்கி வைத்திருக்கும்போது, அவர்கள் எப்படி மற்றவர்களின் பணத்தை மீட்பதற்கு நடவடிக்கை எடுப்பார்கள். அப்படியானால், இந்தக் குடும்பத்தால், இந்தியாவுக்கு ரூ. 20.80 லட்சம் கோடி நஷ்டம்தானே!

கொள்ளையர்களுக்குப் பாதுகாப்பு

வெளிநாடுகளில் உள்ள கறுப்புப் பணத்தை மீட்பதில் அரசுக்கு அக்கறையில்லை என்பதற்குப் பல ஆதாரங்கள் இருக்கின்றன. லிக்டென்ஸ்டைன் வங்கியில் கறுப்புப் பணத்தைப் பதுக்கி வைத்திருக்கும் பல்வேறு நாடுகளைச் சேர்ந்தவர்களின் பட்டியலை ஜெர்மன் நாட்டு அதிகாரிகள் 2008 பிப்ரவரியில் சேகரித்தார்கள். அரசுகள் விரும்பினால் அந்தந்த நாட்டைச் சேர்ந்த கள்ளக்கணக்கு வைத்திருப்போரின் பட்டியலை ஒப்படைக்கத் தயாராக இருப்பதாகவும் அவர்கள் தெரிவித்தனர். ஜெர்மன் அதிகாரிகளுக்குக் கிடைத்த பட்டியலில் சுமார் 250 இந்தியர்களின் பெயர்கள் இருந்ததாக ஊடகங்களில் செய்தி வெளியானது.

இந்தப் பட்டியலைத் தருகிறோம் என்று ஜெர்மன் அதிகாரிகள் வெளிப்படையாகச் சொன்ன பிறகும், காங்கிரஸ் தலைமையிலான ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசு அதைப் பெறுவதில் ஆர்வம் காட்டவேயில்லை. லிக்டென்ஸ்டைன் வங்கியில் லாக்கர் வசதி வைத்திருக்கும் இந்தியர்களின் விவரங்களைப் பெறுவதற்கு இந்திய நிதியமைச்சகமும் பிரதமர் அலுவலகமும் நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை என ‘டைம்ஸ் ஆப் இந்தியா’ இதழ் ஆதாரப்பூர்வமாகச் செய்தி வெளியிட்டது.

விவகாரம் பூதாகரமாவதைப் புரிந்துகொண்ட அரசு, கள்ளக்கணக்கு வைத்திருக்கும் இந்தியர்களின் பட்டியலைப் பெற முன்வந்தது. ஆனால், வெளிப்படையாக அல்ல. ஜெர்மனியுடன் செய்து கொண்ட வரி ஒப்பந்தத்தின் வழியாக வெளிப்படையாகப் பெற்றால், அந்த விவரங்கள் ஊடகங்களில் வெளியிட வேண்டிவரும். அப்படியில்லாமல், ஒப்பந்தத்தின் வழியாக விவரங்களைப் பெற்றால், அவை ரகசியமானவையாக வைக்கப்படும். ஊடகங்களுக்குத் தரவேண்டியது இல்லை.

வெளிநாடுகளில் பணத்தைப் பதுக்கி வைத்திருக்கும் இந்தியர்களின் விவரத்தை நாட்டு மக்கள் அறிந்துகொள்ளக் கூடாது என்பதில் மத்திய அரசுக்கு இருக்கும் அக்கறையைப் புரிந்துகொள்வதற்கு இதைவிட வேறு ஆதாரம் வேண்டுமா, என்ன?

மத்திய அரசின் மெத்தனத்தால் கறுப்புப் பணத்தைப் பதுக்கி வைத்திருப்பவர்கள் மிகவும் பாதுகாப்பாக இருக்கிறார்கள் என்பதற்கு இன்னொரு ஆதாரமும் இருக்கிறது. ஹசன் அலி என்ற குதிரை வியாபாரி ஸ்விஸ் வங்கியில் ரூ. 1.5 லட்சம் கோடி வைத்திருப்பதை வருமான வரித்துறை கண்டுபிடித்தது. இதையடுத்து அவருக்கு ரூ. 71,848 கோடி வரி விதிக்கப்பட்டது. என்ன நடந்ததோ, இந்த வழக்கு இப்போது குழிதோண்டிப் புதைக்கப்பட்டுவிட்டது.

விவரங்களைக் கேட்டு சுவிஸ் அரசுக்கு எழுதப்பட்ட கோரிக்கை வேண்டுமென்றே தவறாக எழுதப்பட்டது. அதனால், தேவையான விவரங்கள் கிடைக்கவில்லை. உண்மையில் ஆளும் கட்சியைச் சேர்ந்த பலர் ஹசன் அலிக்கு நெருக்கமானவர்களாக இருப்பதே இந்த வழக்கு மூடப்பட்டதற்குக் காரணம் என்று கூறப்படுகிறது. ஹசன் அலியை விசாரித்தால் இன்னும் எத்தனையோ பேரை விசாரிக்க வேண்டுமே!

ஒரு குடும்பமும், அவர்கள் சுருட்டிக் கொண்டுபோய் வெளிநாட்டு வங்கியில் வைத்திருக்கும் பணமும்தான் வெளிநாடுகளில் பதுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும் கறுப்புப் பணத்தை மீட்டுக்கொண்டு வருவதைத் தடுக்கிறது என்பதுதான் கசப்பான உண்மை. இப்படிப் பல ஆயிரம் கோடி பணத்துக்குச் சொந்தக்காரர்கள், வெறும் ரூ. 3.63 கோடி வைத்திருப்பதாகவும், கார்கூட இல்லை எனவும் தேர்தல் உறுதிமொழிப் பத்திரத்தில் குறிப்பிட்டு இருக்கிறார்கள். ஒருவேளை இத்தாலியர்கள் முழுப்பூசணிக்காயை சோற்றில் மறைக்கும் வித்தையைக் கற்றுத் தேர்ந்தவர்களோ என்னவோ?

இந்தியாவில் ஊழல் அதிகரித்து வருவதாகச் சோனியா வருத்தப்படுகிறார்; ஊழல்வாதிகளுக்குக் கடும் தண்டனை வழங்க வேண்டும் என்று ராகுல் கோபப்படுகிறார். ஆமென்!

-ஆடிட்டர் எஸ்.குருமூர்த்தி
தினமணி

ஊழல் உயர விலை உயரும்!

வரப்பு உயர நீர் உயரும் என்பது போல், நம்நாட்டில் ஊழல் ஒருபக்கம் வளர வளர, விலைவாசியும் உயர்ந்து கொண்டே போகிறது. பெரியார் அடிக்கடி குறிப்பிடும் வெங்காயத்தின் விலை, அவரின் வாரிசுகளின் காலத்தில் விண்ணைத் தொட்டு நிற்கிறது. கடந்த ஆண்டு ஜனவரி மாதத்தில் இருந்த காய்கறியின் விலை தற்போது 25 சதவீதத்திலிருந்து 65 சதவீதம் வரை உயர்ந்துள்ளது. உணவுப்பொருட்களின் விலை உயர்வு, வரலாறு காணாத அளவில் 18 சதவீதத்தைத் தொட்டு நிற்கிறது. மக்களில் பெரும்பாலோர் கலைஞர் கொடுக்கும் ஒரு ரூபாய் அரிசியை மட்டும் சாப்பிட்டு வெந்த சோற்றை தின்போம், விதி வந்தால் சாவோம் என்று கிடக்கிறார்கள்.

ஆனால் அரசாங்கம் இதுகுறித்தெல்லாம் கவலைப்படுவதாகத் தெரியவில்லை. விலைவாசி விரைவில் குறையும் என்று அறிக்கை விடுவதோடு தங்கள் கடமை முடிந்துவிட்டதாகக் கருதுகிறது. விலை உயர்வின் நுகத்தடியில் மக்கள் உழன்று கொண்டிருக்கும்போது, விலை உயர்வுக்கு ஒரு காரணமான பெட்ரோலியப் பொருட்களின் விலையை தங்கள் இஷ்டம்போல் கடுமையாக உயர்த்தி வருகின்றன எண்ணெய் நிறுவனங்கள்.

கடந்த ஆறு மாதங்களில் பெட்ரோல் விலை 7 முறை உயர்த்தப்பட்டுள்ளது. கடந்த ஒரு மாதத்தில் மட்டும் இரண்டுமுறை உயர்த்தப்பட்டுள்ளது. முதல்முறையாக ரூ.2.94&ம் கடந்த 16&ம் தேதி நள்ளிரவில் ரூ.2.54&ம் ஒரு லிட்டர் பெட்ரோலுக்கு விலை உயர்த்தப்பட்டுள்ளது. சென்னையில் இன்று ஒரு லிட்டர் பெட்ரோலின் விலை ரூ.63.38. ஆறு மாதங்களுக்கு முன்பிருந்த விலையை விட இது ரூ.11 அதிகம்.

ஆறு மாதங்களுக்கு முன்பு பெட்ரோலியப் பொருட்களின் விலையை உயர்த்துவது என்பது மத்திய அரசின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. பின்னர் பெட்ரோல் விலை மட்டும் தளர்த்தப்பட்டது. பெட்ரோலின் விலையை பெட்ரோலிய நிறுவனங்கள் தங்கள் இஷ்டம் போல் உயர்த்திக் கொள்ளும் உரிமை வழங்கப்பட்டது.

காங்கிரஸ் தலைமையிலான யு.பி.ஏ. அரசு இரண்டாவது முறையாக 2009 மே&ல் பதவியேற்றபோது, சர்வதேச சந்தையில் பெட்ரோலியப் பொருட்களின் விலை பேரலுக்கு 70 டாலராக இருந்தது. பின்னர் அது 84 டாலராக உயர்ந்த போது, ஒரு லிட்டர் பெட்ரோலின் விலை 3 ரூபாய் உயர்ந்திருக்க வேண்டும். ஆனால் டெல்லியில் ஒரு லிட்டர் பெட்ரோலின் விலை ரூ.3க்கு பதிலாக ரூ.7.44 உயர்த்தப்பட்டது. அதன்பின் தற்போது 90 டாலரை எட்டியுள்ள போது ஒரு லிட்டர் பெட்ரோலின் விலையில் 11 ரூபாய் உயர்த்தப்பட்டுள்ளது. அதாவது வெறும் 6 டாலர் உயர்வுக்கு 11 ரூபாய் உயர்த்தப்பட்டுள்ளது. சர்வதேச சந்தையில் பெட்ரோலியப் பொருட்களின் விலை உயர்வால்தான் இந்தியாவில் பெட்ரோலின் விலை உயர்த்தப்படுகிறது என்ற அரசின் வாதம் எவ்வளவு பொய்யானது என்பதை இது காட்டுகிறது.

இடதுசாரிகளின் ஆதரவோடு செயல்பட்ட கடந்த யு.பி.ஏ. அரசு ஆட்சி செய்த போது சர்வதேச சந்தையில் ஒரு பேரலின் விலை 140 டாலராக இருந்த போது, பெட்ரோலின் விலை உயர்த்தப்படவில்லை. ஆனால், தற்போது 90 டாலராக உள்ள நிலையில் பெட்ரோலின் விலை கடுமையாக உயர்த்தப்பட்டுள்ளது. பெட்ரோல் விலை உயர்வு நேரடியாக பொருட்களின் விலையை உயர்த்தும் என்பது தெரிந்தும், அரசு இதில் மெத்தனம் காட்டுகிறது. முதல் யு.பி.ஏ. அரசு பெட்ரோலியப் பொருட்களின் விலையை, குறிப்பாக பெட்ரோலின் விலையை, அரசின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்து விலக்கிக் கொள்வது என்ற முடிவை எடுத்தபோது, இடதுசாரிகளின் நிர்பந்தத்தால், பெட்ரோலிய பொருட்களின் மீது அரசு விதிக்கும் இறக்குமதி வரியை சிறுகச் சிறுக குறைத்து பூஜ்யம் அளவிற்கு கொண்டுவருவது என வாக்குறுதி அளித்தது. ஆனால் தற்போது அந்த வாக்குறுதியை மீறியுள்ளது.

அரசின் வரியைக் குறைக்காமலேயே பெட்ரோல் விலையின் மீது இருந்த அரசின் கட்டுப்பாட்டை தளர்த்தியுள்ளது. இதனால்தான் இந்தக் கடுமையான விலை உயர்வு. டீசல், சமையல் எரிவாயு மற்றும் மண்ணெண்ணெயின் மீதுள்ள கட்டுப்பாட்டையும் விலக்கிக் கொள்ள அரசு முடிவெடுத்துள்ளது. கடுமையான எதிர்ப்பாலும், வரும் மே மாதத்தில் 5 மாநிலங்களில் நடைபெறவிருக்கும் சட்டமன்றத் தேர்தலாலும் இதை தற்காலிகமாக கைவிட்டுள்ளது. இப்பொருட்கள் அரசின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள போதே, டீசல் விலையை லிட்டருக்கு 5 ரூபாயும் சமையல் எரிவாயுவின் விலையை ரூ.100&ம் உயர்த்த எடுத்த முடிவை மேற் சொன்ன தேர்தல்களை மனதில் வைத்து தள்ளிவைத்துள்ளது.

இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால், சர்வதேச சந்தையில் பெட்ரோலியப் பொருட்களின் விலை உயர உயர, மத்திய&மாநில அரசுகளின் வருவாய் கூடுகிறது என்பதுதான்.

பெட்ரோலிய நிறு-வனங்களிடம் ஆண்டுக்கு ரூபாய் 8500 கோடியை தீர்வை வரியாக அரசு வசூலிக்கிறது. பெட்ரோலிய நிறுவனங்களின் நஷ்டத்தை ஈடுகட்ட அரசு தருவதாக தம்பட்டம் அடிக்கும் மானியத்தை விட இந்த வரி வருவாய் மூன்று மடங்கு அதிகமானது. உண்மையில் பெட்ரோலிய நிறு-வனங்களுக்கு மானியத்தை நமது மக்கள்தான் தருகிறார்கள்.

இவ்வாறு காமதேனுக்களாக அள்ளி வழங்கும் பெட்ரோலிய நிறுவனங்களின் பங்குகளை ஆண்டுக்கு ரூ.9000 கோடி அளவிற்கு விற்று அரசு தன் கஜானாவை நிரப்பிக் கொள்கிறது. இந்நிறுவனங்களை பாதுகாப்பது போல் பாசாங்கும் செய்கிறது. ஏழை மக்களை வாட்டிவதைக்கும் இதே அரசு, பணக்காரர்கள் பயன்படுத்தும் விமானங்களின் எரிபொருளை, டீசல் விலையை விட மூன்று மடங்கு குறைவாக வழங்குகிறது. அரசாங்கத்தின் கரிசனம் யார் பக்கம் உள்ளது என்பது தெரிகிறதா? இருப்பினும், இந்த அரசால் இது சாமானிய மக்களின் அரசு என்றும் பறைசாற்றிக் கொள்ள முடிகிறது.

2 ஜி அலைக்கற்றை மோசடியில் சிலர் அடித்த கூட்டுக் கொள்ளையால் அரசுக்கு ஏற்பட்ட நஷ்டம் ரூ.1.76 லட்சம் கோடி. இதை பெட்ரோலிய நிறுவனங்களுக்கு மானியமாக கொடுத்திருந்தால் பெட்ரோலியப் பொருட்களின் விலையை பல ஆண்டுகளுக்கு உயர்த்தவேண்டிய தேவையே ஏற்படாது. இந்தக் கொள்ளைப் பணத்தின் மதிப்பு மொத்த தேசிய உற்பத்தியில் இரண்டு சதவீதமாகவும், அரசுக்கு ஓராண்டில் வரும் மொத்த வரி வருவாயில் மூன்றில் ஒரு பங்காகவும், பட்ஜெட்டில் சுகாதாரத்திற்காக அரசு ஒதுக்கும் தொகையைப் போல் எட்டு மடங்காகவும், கல்விக்காக ஒதுக்கப்படும் தொகையைப் போல் 50 சதவீதமாகவும் உள்ளது என்று சொல்கிறது ஒரு கணக்கு.

முதலில் ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழலுக்கு எதிராக அதிரடி நடவடிக்கையில் இறங்குவதாக பாவனைக் காட்டிய காங்கிரஸ் அமைச்சர் கபில்சிபல், தற்போது 1.76 லட்சம்தான் அரசுக்கு இழப்பு ஏற்பட்டுள்ளதாக பறைசாற்றியுள்ளார். சி.ஏ.ஜி. குறிப்பிட்ட தொகையில் கடைசியில் இருந்த 10 பூஜியங்களை அவர் நீக்கியுள்ளார். இதைத்தான் ஊழலை பூஜ்யம் அளவிற்குக் கூட பொருத்துக்கொள்ள மாட்டோம் என்று சோனியா கூறுகிறாரோ, தெரியவில்லை! திட்டக்கமிஷனின் துணைத்தலைவர் அலு-வாலியா அரசின் இழப்பு மக்களுக்குத்தான் சென்றுள்ளது என்று சான்றளிக்கிறார். கூட்டணி நிர்பந்தங்களால்தான் விலை உயர்கிறது என்று ராகுல்காந்தி புதிதாய் கண்டுபிடித்துள்ளார். மொத்தத்தில் இந்த மேதைகளின் ஆட்சியில் ஊழலும் குறையாது, விலையும் குறையாது!

நன்றி: தமிழக அரசியல்

அடடே! தமிழ் மீடியாவுக்கு ரோசம் வந்துவிட்டதே

தமிழ் ஊடகங்களில் சமீபமாக பெரிய மாற்றம் ஏற்பட்டிருக்கிறது. ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழலை
அனைவரும் வரிந்து கட்டி எழுதுகிறார்கள். குமுதம்
ரிப்போர்ட்டர், தமிழக அரசியல், ஜூனியர் விகடன் போன்ற புலனாய்வு பத்திரிக்கைகள் எல்லாம் ஆளுங்கட்சிக்கு எதிராக எழுத ஆரம்பித்து விட்டன.இன்னும் சொல்லப் போனால், நேற்று (18.12.2010) வந்த ஜு.வியில் மொத்த 48 பக்கங்களில் 23 பக்கங்கள் ஸ்பெக்ட்ரம் செய்திகள் மட்டுமே!! ஜூவியில் கடந்த இரு வாரங்களாக ஆளும் கட்சி மீது உக்கிரமான அனல் விமர்சனங்கள் வைக்கப்படுகின்றன.

குடும்பச் சண்டை காரணமாக சன் டிவியும் 'ஜேஜே' என்று ஸ்பெக்ட்ரம் பற்றி செய்தி வாசிக்கிறது. ஆனால் தமிழ் நாளேடுகளில் தினமணி மட்டுமே ஆரம்பம் முதல் ஸ்பெக்ட்ரம் பற்றி எழுதி வந்தது. தினமலர் இப்போது எழுத ஆரம்பித்து விட்டது. ஆனால் பாமரர்களின் பத்திரிக்கை எனப்படும் தினத்தந்தி இந்த உலகத்தில் தான் இருக்கிறதா? என்று தெரியவில்லை. எப்படி எல்லாம் இருந்த தினத்தந்தி இன்று முரசொலியின் மறு பதிப்பாக வந்து கொண்டிருக்கிறது. ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழல் அம்பலத்துக்கு வந்த போதே வட இந்திய ஊடகங்கள் ராசாவையும் திமுகவையும் உரித்து உப்புக்கண்டம் போட்டு விட்டன. 

பத்திரிக்கைகளில் வருவது ஒரு பக்கம் இருந்தாலும் நாடு நகரமெல்லாம் ஸ்பெக்ட்ரம் அலைதான் வீசுகிறது. அலுவலகங்கள், பேருந்து, ரயில், டீக்கடை, வீடு, சலூன், கல்யாண வீடு, சாவு வீடு, ஆர்குட், டிவிட்டர், பேஸ்புக், பிளாக்குகள், எஸ்.எம்.எஸ், கிராமங்கள், சிறு நகரம் என்று தமிழ் நாட்டின் மூலை முடுக்கெல்லாம் ஸ்பெக்ட்ரம் பற்றி பேசாதவர்கள் இருக்க முடியாது. நம்மிடமே சுவிட்சர்லாந்து, டென்மார்க், துபாய், சீனா, ஆஸ்திரேலியா நாடுகளில் வசிக்கும் நண்பர்கள் தொடர்பு கொண்டு ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழலை பற்றி விசாரிக்கிறார்கள் 

ஆனால் அனைவரிடமும் ஒரு தார்மீக கோபமும் அடுத்த தேர்தலில் திமுக தூக்கி எறியப்பட வேண்டும் என்று அனைவரும் எதிர்பார்க்கிறார்கள்.

இந்த ஆண்டு அதிக மழை ஏன்?

இந்தியத்தாய் தன் மக்களுக்காய் விடும் கண்ணீரில் தமிழ் நாடு மிதக்கிறது. ஊழலிலே மிகப் பெரிய ஊழலைச் செய்த தமிழர்களை நினைத்து நினைத்து, இந்தியத் தாய் அழுது கொண்டிருக்கிறாள். அக்கண்ணீர் தான் தமிழ் நாட்டில் மழையாய்ப் பொழிகிறது.

* * * * * *

கோடிகளில் குளித்து, பணப்படுக்கையில் புரண்டு கொண்டிருக்கும் ஊழல்வாதிகளே !

ஒரு வேளைச் சாப்பாட்டுக்கு “அம்மா பசிக்கிறதே?” என்று அடிவயிற்றிலிருது கதறும் சிறார்களைப் பாருங்கள் ! சாலையோரம் குப்பைக் கூளங்களுக்கு இடையே படுத்துறங்கும் மக்களைப் பாருங்கள் ! வயிறு காய்ந்து, ஒட்டி, பேசக்கூட திராணியற்ற ஏழைகளைப் பாரீர் கொடுங்கோலர்களே !

இந்திய நீதிபதிகளே, மக்கள் உங்களைத்தான் கடவுளாய் பார்க்கின்றார்கள். கைவிட்டு விடாதீர்கள்.

- பஞ்சரு பலராமன்




நன்றி: அனாதி

இன்னொரு ஸ்பெக்ட்ரமா?

இலவச தொலைக்காட்சி, இலவச சமையல் எரிவாயு அடுப்பு என்ற வரிசையில் தமிழக அரசு அறிவித்துள்ள ஒரு மாபெரும் திட்டமான இலவச விவசாய நீரிறைப்பான் (பம்பு செட்) திட்டம் (Free Pump Set Scheme) விவசாயிகளிடம் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றாலும், அது உள்ளுர் நீரிறைப்பான் உற்பத்தியாளர்களுக்கு இடமளிக்காத புதிரான ஒரு திட்டமாகத் தெரிகிறது.

தமிழ்நாட்டின் விவசாயிகளில் தற்போது 19 இலட்சம் பேர் மின் இணைப்புடன் கூடிய நீரிறைப்பான்களைப் பயன்படுத்தி வருகின்றனர். இவர்களில் 14 இலட்சம் விவசாயிகளுக்கு, அவர்கள் நீண்ட காலமாக பயன்படுத்திவரும் நீரிறைப்பான்களுக்குப் பதிலாக, புதிய நீரிறைப்பான்களை இலவசமாக அளிக்கும் திட்டத்தை தமிழக அரசு அறிவித்துள்ளது.

இத்திட்டத்தி்ற்கான ஒப்பந்தப் புள்ளிகள் கோரல் இணையத்தின் வாயிலாக கடந்த அக்டோபர் மாதம் 5ஆம் தேதி வெளியிடப்பட்டது. தமிழக மின்சார வாரியம் வெளியிட்டிருந்த அந்த ஒப்பந்த புள்ளிகள் கோரலில் வரையறுக்கப்பட்டிருந்த நிபந்தனைகளைக் கண்ட நீரிறைப்பான் தயாரிப்பாளர்கள் அதிர்ச்சியடைந்தனர். அதிலும் விவசாய பம்பு செட் தயாரிப்பில் (97%) முன்னணியில் இருக்கும் கோயம்புத்தூர் உற்பத்தியாளர்களுக்கு அதிர்ச்சியோடு கோபமும் வந்துள்ளது. காரணம்?

மின்சார பம்பு செட் என்றாலே நினைவுக்கு வருவது கோயம்புத்தூர்தான். இன்று நேற்றல்ல, பல பத்தாண்டுகளாக தமிழ்நாட்டின் முதன்மைத் தொழில் மாவட்டமாகத் திகழும் கோவையில்தான் விவசாய நீரிறைப்பான்கள் மட்டுமின்றி, மின் மோட்டார்களால் இயக்கப்படும் மாவரைத்தல் இயந்திரம் (வெட் கிரைண்டர்) உள்ளிட்ட பல பயன்பாட்டு்ச் சாதனைங்களை உருவாக்குவதில் முன்னணியில் இருக்கின்றனர். அந்நிய நாட்டுத் தயாரிப்பான புல்லட் வாகனத்திற்கு டீசல் இயந்திரத்தை கண்டுபிடித்துப் பொருத்தி, அதன் பயன்பாட்டை பொருளாதார ரீதியாக உயர்த்திய இடமல்லவா கோயம்புத்தூர்? தமிழ்நாடு முழுவதும் பயன்படுத்தப்படும் விவசாய நீரிறைப்பான்கள் அனைத்தும் கோயம்புத்தூரில் தயாரிக்கப்பட்டதுதான். அப்படியிருக்க கோயம்புத்தூரில் மின்சார நீரிறைப்பான்கள் தயாரிக்கும் சிறு தொழிற்சாலைகள் எவரும் பங்கேற்ற முடியாதவாறு அந்த நிபந்தனைகள் இருந்தன. இந்த ஒப்பந்த புள்ளிகள் கோரலில் தமிழ்நாடு மின்சார வாரியம் குறித்துள்ள நிபந்தனைகள் இவைதான்:

1. ஒப்பந்தப் புள்ளிகள் கோரலில் பங்கேற்கும் எந்தவொரு நீரிறைப்பான் தயாரிப்பு நிறுவனமும், ஆண்டிற்கு ரூ.30 கோடிக்கும் குறையாமல் வணிகம் (Turn -Over )செய்திருக்க வேண்டும்.

2. அந்த நிறுவனத்தின் அல்லது தொழிற்சாலையின் சொத்து மதிப்பு ரூ.15 கோடிக்கு குறையாமல் இருக்க வேண்டும்.

3. தொழிற்சாலையில் குறைந்தது 100 பேராவது பணியாற்றிட வேண்டும்.

4. ரூ.50 இலட்சத்திற்கு வங்கி உத்தரவாதம் பெற்றுத் தர வேண்டும்.

5. ரூ.10 இலட்சம் வங்கி வைப்பில் செலுத்தி ஒப்பந்தப் புள்ளியுடன் அளிக்க வேண்டும்.



இதைப் பார்த்தவுடன் சிறு தொழில் நிறுவனங்கள் மட்டுமல்ல, கோவையில் இயங்கிவரும் பெரு நிறுவனங்களும் ஒதுங்கிக்கொண்டன.

மேற்கண்ட நிபந்தனைகள் மட்டுமின்றி, ஒரு முக்கிய நிபந்தனையை தமிழ்நாடு மின்சார வாரியம் விதித்துள்ளது. அது என்னவெனில், இந்த ஒப்பந்தப் புள்ளிகள் கோரலில், தங்களுடைய தயாரிப்பான நீரிறைப்பான்களுக்கு இந்திய அரசின் தரச் சான்றிதழ் (ஐ.எஸ்.ஐ) மட்டும் பெற்றிருந்தால் போதாது, இந்திய அரசின் மின்சார சிக்கன வாரியத்தின் (Bureau of Electricity Efficiency) நட்சத்திரச் சான்றிதழும் பெற்றிருக்க வேண்டும் என்று கூறியுள்ளது.

இந்த நட்சத்திரச் சான்றிதழ் ஒன்று, இரண்டு, மூன்று, நான்கு, ஐந்து என்று நீரிறைப்பான்களின் மின்சார சிக்கன திறனிற்கு ஏற்ப வழங்கப்படுகிறது. அதன்படி, நான்கு நட்சத்திர சான்றிதழ் பெற்ற நீரிறைப்பான் தயாரிப்பு நிறுவனங்கள் மட்டுமே இந்த ஒப்பந்தப் புள்ளியில் பங்கேற்கலாம் என்று தமிழ்நாடு மின்சார வாரியம் நிபந்தனை விதித்துள்ளது.

அது மட்டுமல்ல, அரசின் ஒப்பந்தத்தைப் பெற்று நீரிறைப்பான்கள் விற்கப்பட்டாலும், அவைகள் விவசாய நிலங்களில் பொறுத்தப்பட்டு, ஒரு மாத காலத்தில் 35% மின் சேமிப்பு ஆகியிருந்தால் மட்டுமே நீரிறைப்பான்களுக்கான பணம் தரப்படும் என்றும் நிபந்தனை விதித்துள்ளது மின்சார வாரியம்!

இந்த நிபந்தனைகளையெல்லாம் பார்த்த சிறு உற்பத்தியாளர்கள் முதல் பெரும் நிறுவனங்கள் வரை ஒருவரும் ஒப்பந்தப் புள்ளியை அளிக்கவில்லை. ஒப்பந்தப் புள்ளி அளிக்க முதலில் 15ஆம் தேதி இறுதி நாளாக அறிவிக்கப்பட்டது. ஆனால் ஒருவரும் அளிக்காததால், அது மேலும் இரண்டு வாரங்களுக்கு நீட்டிக்கப்பட்டுள்ளது. அப்படியும் ஒருவரும் ஒப்பந்தப் புள்ளி அளிக்கவில்லை.

உண்மையிலேயே, தமிழக அரசு மின் சேமிப்பில் அக்கறைக் கொண்டுதான் இப்படி ஒரு திட்டத்தை அறிவித்துள்ளதா என்று பார்த்தால், அதில் ஒரு முக்கிய கேள்வி எழுகிறது. உதாரணமாக ஒரு சிறு தொழில் நிறுவனம் தயாரிக்கும் 10 குதிரை சக்தி கொண்ட நீரிறைப்பான் ரூ.20,000 நிகர விலை ஆகிறது. இதே திறன் கொண்ட 4 நட்சத்திர சான்றிதழ் பெற்ற நீரிறைப்பான் விலை ரூ.32,000 ஆகிறது. அதாவது 40 விழுக்காடு விலை கூடுதல். ஆனால் ஒரு மணி நேரத்திற்கு சாதாரண நீரிறைப்பான் ஓடினால் ஆகும் மின்சாரம் 5.5 யூனிட் ஆகும். அதே ஒரு மணி நேரத்திற்கு 4 ஸ்டார் நீரிறைப்பான் ஓடினால் அதற்கு ஆகும் மின்சாரம் 5.25 யூனிட்டுதான். ஆக சேமிப்பு 5 விழுக்காடே. ஆனால் விலை 40 விழுக்காடு கூடுதல்!

இது தொடர்பாக கோவை மின்சார நீரிறைப்பான் மற்றும் உபரிகள் உற்பத்தியாளர்கள் சங்கத்தின் தலைவர் ஏ.வி.கருப்பசாமி பேசியபோது, 4 நட்சத்திர அளவிற்கு திறன் மேம்பாட்டை தங்களாலேயே செய்து தர முடியும் என்றும், அதற்குக் கூடுதலாக 10 விழுக்காடுதான் அதிக விலை ஆகும் என்றும் கூறினார்.

ஆக, கோவையில் இயங்கிவரும் சிறு, பெரு தொழில் நிறுவனங்கள் அனைத்தும் பங்கேற்காத, பங்கேற்க இயலாத வகையில் ஒப்பந்தப் புள்ளிக் கோரலிற்கு தமிழ்நாடு மின்சார வாரியம் நிபந்தனை விதித்ததன் இரகசியம் என்னவென்பதுதான் இதுவரை புரியாத புதிராக உள்ளது.

ஏனெனில் கோவையில் இருந்து மட்டுமல்ல, அகமதாபாத் போன்ற நகரங்களில் இயங்கிவரும் பெரு நிறுவனங்களும் கூட இந்த ஒப்பந்தக் கோரலை நிராகரித்துவிட்டன!

இது இந்தியாவில் இயங்கிவரும் நீரிறைப்பான் நிறுவனங்கள் மட்டும் பங்கேற்கக்கூடிய ஒப்பந்தப் புள்ளியா அல்லது அயல் நாட்டு நிறுவனங்களும் பங்கேற்கக் கூடியதா என்பது குறித்து அந்த கோரலில் விவரம் ஏதும் இல்லை என்று கூறுகின்றனர்.

தமிழக மின்வாரியத்தின் இப்படிப்பட்ட பயங்கரமான ஒரு ஒப்பந்தப் புள்ளிக் கோரலின் பின்னணி என்ன என்பது எவருக்கும் புரியாமல் உள்ள நிலையில், இது சிறு தொழில்களை நசுக்கும் எண்ணத்துடன் தமிழக அரசு மேற்கொள்ளும் நடவடிக்கையாக பார்க்கப்படுகிறது. தமிழக மின் வாரியத்தின் இந்த ஒப்பந்தக்கோரலை எதிர்த்து நீரிறைப்பான் உற்பத்தியாளர்கள் ஒன்று சேர்ந்து போராட முடிவு செய்துள்ளதாக கசிந்த செய்தியை அடுத்து, தமிழக அரசு ஒரு சுற்றறிக்கையை அனுப்பியுள்ளது.

தற்போது தங்கள் நிலத்தில் நீரிறைப்பான் பொறுத்த அனுமதி கேட்டு விண்ணப்பித்துள்ள பல இலட்சக்கணக்கான விண்ணப்பதாரர்களில் இரண்டு இலட்சம் விவசாயிகளை, அவர்கள் 4 நட்சத்திர நீரிறைப்பான்களை வாங்கிப் பொறுத்தினால், அவர்களுக்கு உடனடியாக மின் இணைப்பு வழங்குமாறு அந்த சுற்றறிக்கை கூறுகிறது. இது பெரு நிறுவனங்கள் தயாரிக்கும் நீரிறைப்பான் விற்பனைக்கு வழி செய்யும் சுற்றறிக்கையாகும்!

இந்த சுற்றறிக்கையை ஐ.எஸ.ஐ. சான்றிதழ் மட்டுமே பெற்று நீரிறைப்பான்களை உற்பத்தி செய்யும் சிறு தொழிற்சாலைகளையும், 4 நட்சத்திர சான்றிதழ்களுடன் நீரிறைப்பான்களை உற்பத்தி செய்யும் சி.ஆர்.ஐ., டெக்ஸ்மாக்கோ போன்ற பெரிய நிறுவனங்களையும் பிரித்தாளும் முயற்சி என்று கோவை சிறு நீரிறைப்பான்கள் மற்றும் உபரி உற்பத்தியாளர்கள் சங்கம் பார்க்கிறது.

அதுமட்டமல்லாமல், இந்த சுற்றறிக்கை, விவசாயிகளின் உரிமையில் தலையிடுவதாகவும் உள்ளது. இந்த விதமான பம்பு செட்டை வாங்கினால்தான் இலவச மின்சார இணைப்பு வழங்கப்படும் என்று நேரடியாகவே மின் வாரியம் கூறியுள்ளது!

மக்கள் நலனில் உண்மையான அக்கறை கொண்டு செயல்படும் எந்த ஒரு அரசும், அது செயல்படுத்தும் திட்டங்கள் உள்ளூர் உற்பத்தியாளர்களுக்கு, குறிப்பாக சிறு, குறு தொழில் நிறுவனங்களுக்கு, நேரிடையாகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ உதவுவதாகச் செயல்படுத்தும். ஆனால் இந்த இலவச பம்பு செட் திட்டத்தை வேறு ஏதோ ஒரு உள் நோக்கத்துடனோ அல்லது உள் திட்டத்துடனோ தமிழக அரசு செயல்படுத்துகிறது என்ற எண்ணம் இயல்பாகவே ஏற்படுகிறது.

ஒரு முகவரை வைத்து இந்த ஒப்பந்தத்தை அரசு முடித்துவிட நினைக்கிறது என்கிற ஐயப்பாடும் நிலவுகிறது. எதுவாயினும் ஒரு நாள் வெளிப்பட்டே தீரும். 2ஜி அலைக்கற்றை ஊழல் வெளியாகவில்லையா, எல்லாவற்றிற்கும் ஒரு காலம் இருக்கிறதல்லவா? அப்போது உண்மை தெரியும்.

நன்றி: தமிழ்வெப்துனியா

திமுகவின் இன்னொரு முகம்

கிணறு தோண்ட பூதம் புறப்பட்ட கதையாக ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழலைப் பற்றி விசாரிக்கப் போக.. அது இந்தியாவின் ஜனநாயக அமைப்பை கேலிக்கூத்தாக நினைக்குமளவுக்குப் போகும் என்று மன்மோகன்சிங்கும் அவருடைய அல்லக்கைகளுமே நினைத்திருக்க மாட்டார்கள்.

நீரா ராடியா என்ற அந்த இந்தியாவின் தலைசிறந்த புரோக்கரின் கைகளுக்குள் சிக்கியிருக்கும் அரசியல்வியாதிகள், தொழிலதிபர்கள், அமைச்சர்கள், அதிகாரிகள் என்று பட்டியலிட்டால் பக்கம் போதாது போலிருக்கிறது..

அம்மணியின் திருவாய் ஜம்முதாவி எக்ஸ்பிரஸை போல நிறுத்தாமல் பேசியிருக்கிறது..! இந்தியாவின் அடுத்த அரசை அமர வைக்கும் முழுப் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொண்டிருந்த காரணத்தால்தான், இந்த அம்மணியின் ரேடியோ ஒலிபரப்பு நான் ஸ்டாப்பாக இருந்திருக்கிறது.

முதலில் இந்த டேப்புகளை பதிவு செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் ஏன் வந்தது..? யார் டேப்புகளை பதிவு செய்தது..? எப்படி இந்த டேப்புகள் வெளியில் லீக் ஆனது என்பதையெல்லாம் விசாரித்தால் பின்னணியில் காங்கிரஸ் கட்சியே இருப்பது கண்கூடாகத் தெரிகிறது.



ஸ்பெக்ட்ரம் விற்பனையில் ஊழல் நடந்துள்ளது என்று மத்திய ஊழல் தடுப்பு கண்காணிப்பு ஆணையம் அறிவுறுத்திய பின்பே சிபிஐ இந்த வழக்கை தானே எடுத்து விசாரிக்கத் துவங்கியிருக்கிறது. அப்போது அமைச்சராகவே இருந்தாலும் இவரைத் தொடர வேண்டும் என்ற சிபிஐயின் கோரிக்கை ஏற்கப்பட்டு ராசாவின் பேச்சை டேப் செய்யும் அனுமதி பிரதமர் அலுவலகத்தில் இருந்துதான் சிபிஐக்கு கிடைத்திருக்கிறது.

ஸோ.. தன்னுடைய கூட்டணிக் கட்சியான தி.மு.க.வின் முக்கியப் புள்ளியாகத் திகழும் கேபினட் அமைச்சரான ராசாவின் பேச்சுக்கள் அனைத்தும் டேப் செய்யப்படுகின்ற சூழலில்தான் தேர்தலும் நடந்து முடிந்திருக்கிறது.

ஐந்து கட்டங்களாக நடந்து முடிந்த 15-வது லோக்சபா தேர்தலின் கடைசிக் கட்ட வாக்குப் பதிவு கடந்தாண்டு மே 13 அன்று முடிந்தது. வாக்கு எண்ணிக்கை மே 16 அன்று நடந்தது. காங்கிரஸ் கூட்டணி வெற்றியடைந்த செய்தியும் அன்றைக்கே கிடைத்தது.

இந்தக் களேபரத்துக்கிடையில் இலங்கையில் இனவாத சிங்களப் பேரரசின் கொடும் தாக்குதலினால் முள்ளிவாய்க்கால் பகுதியில் அப்பாவி தமிழ் ஈழ மக்கள் செத்து மடிந்தார்கள். மே 18-ம் தேதியன்று பிரபாகரன் இறந்ததாக தொலைக்காட்சியில் காண்பிக்கப்பட்டுவிட்டது. அன்றோடு தமிழ் ஈழத்துக்கான நான்காம் கட்டப் போரும் முடிவுக்கு வந்தது.

மே 19-ம் தேதியன்று தமிழக முதல்வர் கருணாநிதி கூட்டணி ஆட்சி பற்றி விவாதிக்க டெல்லி செல்கிறார். தனது குடும்பத்தினரை எப்பாடுபட்டாவது அமைச்சரவையில் இடம் பெற வைத்தே தீருவது என்கிற ஒரு அம்சக் கோரிக்கையோடு சோனியாவையும், மன்மோகனையும் சந்தித்துப் பேசுகிறார்.

எத்தனை சீட்டுக்கள் என்பதில்கூட காங்கிரஸுக்கு பிரச்சினையில்லை. ஆனால் யார், யாருக்கு என்பதில்தான் அவர்களுக்கு தலைவலி.. அத்தனை சொந்தங்களையும் கொண்டு போய் நிறுத்தி “இவங்க எல்லாருமே என் குடும்பந்தான்.. ஒருத்தருக்கு கொடுத்து, இன்னொருத்தருக்குக் கொடுக்கலைன்னா கோச்சுக்குவாங்க. என் மனசு தாங்க முடியாது” என்றெல்லாம் சீன் போட்டு அழுதார் கலைஞர்.

மே 20-ம் தேதியன்று மன்மோகன்சிங் டில்லி அரண்மனைக்குச் சென்று தற்போதைய ராணியிடம் தன்னை ஆட்சி அமைக்க அழைக்கும்படி கேட்டு விண்ணப்பத்தினை சமர்ப்பித்தார். அங்கேயே அவரது விண்ணப்பம் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டதினால் மன்மோகன் வீடு திரும்புவதற்குள், மே 22 அன்று அவர் பதவியேற்பார் என்று அறிவிக்கப்பட்டது.

மன்மோகன்சிங் விண்ணப்பம் கொடுத்த 20-ம் தேதியில் இருந்து அரியணை ஏறிய 22-ம் தேதிவரையிலுமான காலக்கட்டத்தில் இந்த நீரா ராடியா என்னும் புரோக்கரின், எண்ணற்ற சித்துவேலைகள் மர்ம தேசமான டெல்லி அரசியலில் புகுந்து விளையாடியிருக்கிறது.

இந்த டேப்புகள் அனைத்தும் போலியாகத் தயாரிக்கப்பட்டவை. நாங்கள் இப்படி எதையும் பேசவில்லை. சி.பி.ஐ. பொய்யாக இந்த டேப்புகளைத் தயாரித்துள்ளது என்று இந்த டேப்பில் சிக்கியுள்ள அரசியல்வியாதிகள் யாரும் இதுவரையில் முன் வந்து கூறவில்லை.
மாறாக உள்ளுக்குள் புழுங்கிக் கொண்டும், பயத்தையும் வைத்துக் கொண்டு வெளியில் சிரித்து மழுப்பியபடியே நடமாடி வருகிறார்கள். அ.ராசாவோ, கனிமொழியோ இதுவரையில் இது பற்றி எனக்குத் தெரிந்து எதையும் கூறவில்லை. இது போலியானது என்றால் அவர்கள் தாராளமாக இந்நேரம் நீதிமன்றத்திற்குச் சென்றிருக்க வேண்டும். போயிருக்கலாம்.

ஆனால் சகல செல்வாக்கும் உடைய அவர்கள் மெளனமாக இருப்பதைப் பார்க்கின்றபோது, நிச்சயம் இந்த பதிவு செய்யப்பட்ட ஒலிநாடாக்கள் அனைத்தும் உண்மையானவைகள்தான் என்று 200 சதவிகிதம் நம்ப வேண்டியிருக்கிறது. நானும் நம்புகிறேன்.

இடையில் நீரா ராடியா லண்டனில் இருந்தபடியே இந்த டேப்புகளை இனியும் வெளியிடக் கூடாது என்று கோரி டெல்லி நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடர்ந்து அது தள்ளுபடியானதையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்..

ஸோ.. இனிமேல் இந்த டேப்புகளை சம்பந்தப்பட்ட நபர்கள்தான் பேசியிருக்கிறார்கள் என்கிற நம்பகத்தோடு மேலும் சில விஷயங்களைப் பற்றி இங்கே பேசுவோம்..!

முதலில் வீர்சிங்வியிடம் என்ன சொல்கிறார் நீராராடியா? மன்மோகன்சிங்கின் முந்தைய ஆட்சிக் காலத்தில் அனில் அம்பானிக்குக் கிடைத்த சலுகைகள் நிறுத்தப்பட வேண்டும். இதனை முகேஷ் அம்பானி டிவி நிகழ்ச்சியில் தான் பேசப் போகும் விஷயத்தில் மறைமுகமாகச் சொல்ல வேண்டும். அது தொடர்பான கேள்விகளைத்தான் வீர் சிங்வி கேட்க வேண்டும்.. இது முகேஷ் அம்பானிக்காக, நீரா ராடியா செய்யும் லாபி..!

ஆனால் இதில் கேலிக்குள்ளாகும் விஷயம் வீர் சிங்வி நடத்திய அந்த விவாதத்தை முகேஷ் அம்பானி உள்ளிட்ட அறிவுஜீவிகளெல்லாம் இந்தியத் திருநாட்டின் வளர்ச்சியைப் பற்றி கவலையுடன் விவாதிக்கிறார்கள் என்று அப்பாவி ரசிகர்கள் நினைத்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்ததைத்தான்..!

மே 21 காலையில் கனிமொழியுடன் பேசும் ராடியா தி.மு.க. கொடுத்திருக்கும் பட்டியலை காங்கிரஸ் ஏற்க மறுத்தது பற்றித் தெளிவாகச் சொல்கிறார். மூன்று கேபினட், நான்கு இணை அமைச்சர்கள் ஓகே. ஆனால் கேபினட் அமைச்சர்கள் யார், யார் என்ற குழப்பத்தை நீங்களே முடித்துக் கொள்ளுங்கள் என்றுதான் காங்கிரஸ் சொல்லியிருக்கிறது..!

இதில் எங்கே தமிழ்நாட்டின் நலன் இருக்கிறது.. திருக்குவளை முத்துவேலர் கருணாநிதியின் குடும்பப் பிரச்சினைதானே தெரிகிறது..?

மே 22-ல் பர்கா தத்துடன் பேசும் ராடியா, தி.மு.க. கேட்கும் இலாகாக்களை பட்டியலிடுகிறார். இதில் சாலை போக்குவரத்து, மின்சாரம், நிலக்கரி, சுகாதாரம், ரயில்வே என்று லம்ப்பான மேட்டர்களையே கேட்டிருப்பது தெரிகிறது.. அதிலும் தயாநிதி மாறன் தனக்காக நிலக்கரி, சுரங்கத் துறையைக் கேட்டிருக்கிறார்..

இது மட்டும் கிடைத்திருந்தால், கனிமொழியும், அவரது தாயாரும் இப்போதும் செய்து வரும் ஷிப்பிங் கார்ப்பரேஷன் தொழிலில் கை வைத்திருக்கலாம். ஒருவேளை கனிமொழிக்கு இப்படி தங்களது தொழிலில் தலையிட்ட நினைத்ததால்தான் மாறன்மேல் கோபம் வந்ததோ..?

பர்காதத் தான் ஒரு பத்திரிகையாளர் என்பதையும் மறந்து இந்தக் கேடு கெட்ட ஆட்சியாளர்களின் பதவியேற்புக்கு உதவிகளைச் செய்துள்ளார். அதுவும் எப்படி..?

மாறன், கனிமொழி, அ.ராசா, டி.ஆர்.பாலு சகிதமாக வந்ததால் கலைஞரிடம் தனியாக நாலு வார்த்தைகூட பேச முடியவில்லை என்பது பிரதமரின் அங்கலாய்ப்பாம்.. டி.ஆர்.பாலு வேண்டாம் என்பது பிரதமரின் அவா. ஆனால் இதனை அவரால் அப்போது வெளிப்படுத்த முடியவில்லை என்பது பர்கா தத்தின் மில்லியன் டாலர் தகவல்..!

எப்படி பேசுவார்..? டி.ஆர்.பாலு வேண்டாம் என்றோ,. ராசா வேண்டாம் என்றோ அவர்களை வைத்துக் கொண்டே பேச முடியுமா..? அதுதான் தயக்கம். இந்தத் தயக்கத்திற்காக கனிமொழியின் வேண்டுகோளை ஏற்று ராடியா பர்கா தத்திடம் பேச, பர்கா தத் மீண்டும் பிரதமர் அலுவலகத்தைத் தொடர்பு கொண்டு இது பற்றிப் பேசி நேரம் வாங்கித் தருகிறேன். அல்லது குலாம் நபி ஆசாத்தைத் தொடர்பு கொண்டு பேசுகிறேன் என்கிறார்.

ம்.. இந்தம்மா 24 மணி நேரமும் டிவிலதாம்பா தெரிஞ்சாங்க.. இவங்களுக்கு எப்படி இந்த புரோக்கர் தொழிலுக்கெல்லாம் நேரம் கிடைச்சதோ தெரியலையே..?

அடுத்த போன் ராசாவுக்குப் பறக்கிறது.. “டி.ஆர்.பாலுதான் பிரச்சினை. அதனால்தான் மினிஸ்ட்ரி பெர்த் இன்னமும் பைனல் ஆகாமல் இழுத்தடிக்கிறது..” என்கிறார் ராடியா. பதைபதைக்கிறார் ராசா. “உடனே இதை தலைவரிடம் சொல்ல வேண்டும். நாங்க சொல்ல முடியாது. நீங்களே இதை எப்படியாவது தலைவர் காதுக்கு போன்லயாவது சொல்லிருங்களேன்.. இல்லாட்டி ரகசியக் கடுதாசியையாவது கொண்டுபோய் கொடுங்களேன்” என்கிறார் ராசா. அப்படியேகூட, “அ.ராசாகூட எங்களுக்குப் பிரச்சினையில்லை. டி.ஆர்.பாலுகூடத்தான் பிரச்சினைன்னு சொல்லச் சொல்லுங்க..” என்று கூச்சநாச்சமில்லாமல் பதறுகிறார்.

உஷ்.. அப்பா.. இந்த மொள்ளமாரி, முடிச்சவிக்கியெல்லாம் ஏதோ கூவம் ஆத்துக் கரையோரமெல்லாம் இல்லப்பா. நிசமா அ.ராசா மாதிரியான ஆளுங்கதாம்பா அவங்க..! பாவம் டி.ஆர்.பாலு..! தனக்கு லைன் கிளியர் ஆக வேண்டும் என்பதற்காக ராசா எவ்ளோ துடிக்கிறார் பாருங்க..!

அடுத்த போன் கனிமொழிக்கு.. இடையில் அகமது பட்டேலிடம் ராடியா போனில் பேசியிருக்கிறார். அப்போது அவருக்கு அகமது படேலிடம் இருந்து கிடைத்திருக்கும் தகவல் சாலை போக்குவரத்து கட்டுமானத் துறை பாலுவுக்கோ, மாறனுக்கோ கிடையாது என்பது..

இதைத்தான் கனியிடம் சொல்கிறார் ராடியா. கனி மறுக்கிறார். “யார் சொன்னது இது? என்னிடமோ அப்பாவிடமோ யாரும் இதைச் சொல்லவில்லை..” என்று மறுக்கிறார். ஆனால் “யாரோ சென்றிருக்கிறார்கள். சொல்லியிருக்கிறார்கள்..” என்கிறார் ராடியா. ஸோ.. தாத்தாவை யார் கண்காணிப்பில் வைத்திருப்பது என்பதிலேயே அங்கே போட்டி நடந்திருக்கிறது என்பதை ஊகிக்க முடிகிறது. இந்த டேப்பிலேயே நமக்குத் தெரிய வந்துள்ள இன்னொரு விஷயம்.. தாத்தாவும் காது கேளாதோர் சங்கத்தில் ஒரு உறுப்பினராகச் சேர்ந்துவிட்டார் என்ற சோகச் செய்திதான் அது. வெல்கம் தாத்தா..!

அப்போது டெல்லியில் தங்கியிருந்த ராஜாத்தி அம்மாவை ராடியா நேரில் சென்று சந்திக்கிறார். அங்கேயும் ஏதோ சதித் திட்டம் தீட்டி அதனைச் செயல்படுத்த முனைந்திருக்கிறார்கள் என்பதை இவர்களின் அடுத்தடுத்த பேச்சுக்களில் தெரிகிறது.

இந்த இடத்தில் ஒரு தகவல். ராஜாத்தியம்மாளுக்கு நீரா ராடியாவை அறிமுகப்படுத்தி வைத்தது பேரறிஞர் அண்ணாவின் வளர்ப்பு மகனான கெளதமின் மனைவிதான் என்கிறார்கள். இவர்தான் இப்போதைக்கு ராஜாத்தியம்மாளின் பண விவகாரத்தை டீல் செய்து, கூடவே சுற்றுக்கும் விட்டு வருகிறார் என்பது தமிழ்நாட்டு பத்திரிகையாளர்களுக்கு முன்பே தெரிந்த விஷயம்தான்..!

கனியிடம் பேசி முடித்துவிட்டு உடனேயே பர்காவுக்கு போன் அடித்து சாலை போக்குவரத்துத் துறை மாறனுக்கோ, பாலுவுக்கோ இல்லை என்று பிரதமர் மறுத்துவிட்டதைச் சொல்கிறார் ராடியா. கூடவே காங்கிரஸ் தரப்பில் இருந்து தி.மு.க.வுடன் யார் பேசுகிறார்கள் என்பதே தெரியவில்லை என்று கனியிடம் பேசியதையே சொல்கிறார் ராடியா..

அன்றைய மதிய நேரத்தில் ராடியாவிடம் இருந்து அ.ராசாவுக்கு போன் பறக்கிறது. அழகிரியைப் பற்றி அவருடைய செல்ல மருமகன் தயாநிதி மாறன் டில்லியில் என்னென்ன வத்தி வைப்புகளை பற்ற வைத்திருக்கிறார்கள் என்பது பற்றி ராடியா சொல்கிறார். அஞ்சாங்கிளாஸு தாண்டாதவரு.. இங்கிலீஷ் தெரியாது.. அவர் ஒரு கிரிமினல் அப்படீ, இப்படீன்னு தயாநிதி மாறன் செஞ்சோற்றுக் கடனை அடைத்திருப்பது வெட்ட வெளிச்சமாகிறது.

இங்கே ராசாவும் அழகிரியிடம் மாறன் பற்றி தான் ஏற்கெனவே பேசிவிட்டதாகச் சொல்கிறார். ஆக, ராடியாவிடமிருந்து நியூஸை வாங்கி அழகிரியிடம் போட்டுக் கொடுத்துவிட்டு தனக்கான ஆதரவை அழகிரியிடமும் பெற்றுக் கொண்டிருக்கிறார் ராசா என்றே நம்ப முடிகிறது.

அடுத்த பத்து நிமிடத்தில் கனிமொழிக்கு போன்.. கனி கேட்கின்ற முதல் கேள்வியே ங்கொய்யால வகையானது.. “பிரதமர் பதவியேற்பு நிகழ்ச்சிக்கு தயாநிதி மாறன் போகிறாரா இல்லையா?” என்று கேட்கிறார் கனி. கலைஞர் டெல்லியில் இருந்தபோதெல்லாம் கனிமொழி, ராசா, தயாநிதி, பாலு நால்வரும்தான் கூடவே போய் வந்து கொண்டிருந்தார்கள். ஒரே கட்சிதானே.. ஒரே பேமிலிதானே..? பேசிக்கவே மாட்டாங்களா.. குடும்பப் பிரச்சினைல சண்டைன்னா அதை குடும்பத்துக்குள்ள வைச்சுக்க வேணாமாய்யா..! இப்படியா பப்ளிக்காக்குறது..?

அவங்களுக்காக.. அவங்க தலைமுறைக்காக ஒரு மனுஷன் நடக்க முடியாத காலத்துலேயும் தவழ்ந்தாவது போய் பிச்சை கேட்டு அழுதுகிட்டிருக்காரு.. அவரைப் பார்த்தா பாவமா தெரியலையா இவங்களுக்கு..?

வெறுப்பாகப் பேசுகிறார் கனிமொழி. “அவர் போறாரா இல்லையான்னு தெரியலை. ஆனா போயிட்டு வந்து அப்பாகிட்ட அகமது படேல் கூப்பி்டடாரு போனேன்னு சொல்வாரு..” என்கிறார் கனி. ஆக மொத்தம், தயாநிதியின் வளர்ச்சி சிஐடி காலனி வீட்டுக்கு என்றைக்குமே உறுத்தலாகத்தான் உள்ளது..

22-ம் தேதி மாலை 6.30 மணிக்கு மன்மோகன்சிங் தனது 19 சகாக்களுடன் புதிய பிரதமராக பதவியேற்றுக் கொண்டுவிட்டார். அன்றைய இரவு மீண்டும் கனிமொழியிடம் பேசுகிறார் ராடியா. கனிமொழி இப்போது இன்னொரு விஷயத்தில் உறுதியாக இருக்கிறார். அது ராசா மீண்டும் மந்திரியாக வேண்டும் என்பதில். “இனிமேல் அப்பாவுடன் யார் பேச வருவதானாலும் அவர்கள் இவரைப்(அ.ராசா) பற்றி எதிராகப் பேசக் கூடாது.” என்று ராடியாவிடம் உறுதியாகக் கூறுகிறார் கனிமொழி.

ஆக.. தயாநிதி மாறனுக்கு எதிராக அழகிரியை டெல்லியில் வளர்க்க முடியாது.. ஆனால் ஆ.ராசாவை வளர்க்கலாம் என்று ராஜாத்தியம்மாளும், கனிமொழியும் நன்கு தி்ட்டமிட்டுத்தான் இதைச் செய்திருக்கிறார்கள் என்று நான் நினைக்கிறேன்..! இதற்கிடையில் மே 22-ம் தேதியே கலைஞர் சென்னை திரும்பி விட்டார்.

23-ம் தேதி காலையில் பத்து மணிக்கு மீண்டும் கனிமொழிக்கு போன்.. இம்முறை ராடியா தெளிவாகச் சொல்கிறார் அழகிரி பற்றியும், ராசா பற்றியும் காங்கிரஸ் மேலிடத்தில் தான் தெளிவாக எடுத்துரைத்துவிட்டதாக..!

அழகிரியின் இந்தி, ஆங்கிலம் தெரியாத நிலையினால் ஏற்பட்டுள்ள பிரச்சினைக்காக அவருக்குக் கீழ் இரண்டு மொழிகளும் தெரிந்த நபரை துணை அமைச்சராகப் போட்டுச் சமாளிக்கச் சொல்லுங்கள் என்று தனது பெரிய அண்ணனை விட்டுக் கொடுக்காமல் பேசுகிறார் கனிமொழி. கூடவே “அந்த ஆளு” என்று தயாநிதி மாறனை விளித்து அவருக்குத் தொலைத் தொடர்புத் துறை கிடைக்கக் கூடாது என்பதையும் மீண்டும் அறிவுறுத்துகிறார். மாறனுக்குப் பதவி கிடைப்பது தி.மு.க.விலேயே யாருக்கும் பிடிக்கவில்லை என்றும் ஒரு பிட்டைப் போடுகிறார் கனி.!

இந்த டேப்பில் பல தொடர்ச்சியானவைகள் இல்லை. நன்கு திட்டமிட்டு தேவையானவற்றை மட்டும்தான் ரிலீஸ் செய்திருக்கிறார்கள் என்று நினைக்கிறேன்.

அதே நாள் இரவில் வீர்சிங்வியைத் தொடர்பு கொள்கிறார் ராடியா. தயாநிதி மாறனை எடுத்துக் கொள்ளும்படி பிரதமருக்கே நிர்ப்பந்தம் வந்து கொண்டிருப்பதாகச் சொல்கிறார் ராடியா. இப்படி நிர்ப்பந்தம் கொடுப்பது ஸ்டாலினும், அவரது அக்காள் செல்வியும் என்கிறார் ராடியா. இதென்னாங்கடா புது குழப்பம்னு யோசிச்சா.. நமக்குத்தான் தலையே சுத்துது..!

ஸ்டாலினுக்கு அழகிரியின் வளர்ச்சி நிச்சயம் ஆபத்தானதுதான். ஆகவே அவர் பதவியில் இல்லாமல் இருந்தால்தான் தனக்கு நல்லது என்று நினைக்கிறார். செல்விக்கோ தனது மகன் போன்ற தயாநிதி மாறனை விட்டுக்கொடு்க்க முடியாத நிலைமை. அந்த மகன் மட்டும் இல்லாவிடில் தான் இன்னமும் ராயப்பேட்டையில் துணிக்கடையில் பில்தான் போட்டுக் கொண்டிருந்திருக்க முடியும் என்பதை உணர்ந்திருக்கிறார். அதனால்தான் பாசப்பிணைப்பில் செல்வியும், ராஜதந்திரவகையில் ஸ்டாலினும் தயாநிதி மாறனுக்கு ஆதரவு கொடுத்திருக்கிறார்கள்.. ம்.. இந்த மாறன்களுக்கு மச்சம் எங்கிட்டுத்தான் இருக்குன்னு தெரியலை சாமிகளா..!

ஆனால் ராடியா சொல்லியிருப்பதுபோல் 600 கோடி ரூபாயை தயாளு அம்மாளுக்கு மாறன்கள் கொடுத்திருந்தால், அது முன்னதாகவே சன் டிவியில் பங்கு பிரிக்கும்போது நடந்தததன் தொடர்ச்சியாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். ஏனெனில் அப்போது தயாளு அம்மாவுக்கு மிகக் குறைவான தொகையைத்தான் பங்காக கொடுத்தார்கள் என்று ஏக கோபத்தில் இருந்தார்கள் கோபாலபுரத்து குடும்பத்தினர்.. ஓகே.. எப்படியோ வந்து சேர்ந்திருந்தால் சரிதான்..!

இதற்கிடையில் 23-ம் தேதி இரவு சென்னை கோபாலபுரத்தில் குடும்பத்தினர்களுக்குள் நடந்த இறுதிக் கட்டப் பேச்சுவார்த்தையில் பாலுவை ஒதுங்கிக் கொள்ளச் சொல்லிவிட்டு அழகிரி தனக்கு மந்திரி பதவி வேண்டும் என்று கலைஞரிடம் நேருக்கு நேராகக் கேட்டு உறுதிமொழி வாங்கிவிட்டுச் சென்றார்.

வாசலில் நின்று கொண்டிருந்த பாலுவிடம் “ஸாரி பாலு..” என்று ஒரு வார்த்தையில் பாலுவின் பதவி கனவில் ஒரு டன் மண்ணையள்ளிப் போட்டுவிட்டு சிட்டாகப் பறந்தார் அழகிரி.. இதுவெல்லாம் தெரிந்துதான் ராசா மறுநாள் காலை ராடியாவிடம் பேசும்போது உறுதியாகச் சொல்கிறார் கேபினட் பெர்த்தில் அழகிரி உறுதியென்று....!

அந்தச் சமயத்தில் அமைச்சரவை விரிவாக்கம் ஏன் இவ்ளோ லேட்டு என்று பத்திரிகைகள் மாய்ந்து, மாய்ந்து கட்டுரைகள் எழுதித் தள்ளியபோது தி.மு.க.வால்தான் தாமதம் என்ற செய்தி காங்கிரஸால் திட்டமிட்டு பரப்பப்பட்டது. அப்படியாவது தி.மு.க. சீக்கிரமாக ஒரு முடிவுக்கு வரட்டுமே என்றுதான்..!

இந்த இடைவெளியில் பாலுவுடனும், அ.ராசாவுடனும் தனக்கு எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லை முன் ஜாக்கிரதை முத்தண்ணா போல் பிரதமர் மன்மோகன்சிங் அறிக்கைகூட வெளியிட்டார். நம்மால் தாமதம் என்று அவர்கள் சொல்லக் கூடாதே என்பதால்தான்..!

அ.ராசாவின் பெர்த் 23-ம் தேதி இரவில் உறுதியாகிவிட்டதாக ராடியாவும் சொல்கிறார். அழகிரியைப் பற்றி மாறன்களின் பற்ற வைப்புகள் அவருக்கே தெரியும் என்பதை ராசா மீண்டும் இங்கே தெளிவாக்குகிறார்.

ராடியா என்னும் அரசியலில் இல்லாத வெறும் புரோக்கர் பெண், இத்தனை அல்லல்பட்டு ஒருவரை மத்திய அமைச்சரவையிலேயே சேர்க்க முடிகிறது என்றால் இவரது செல்வாக்கு என்ன என்பதையும், எதற்காக என்பதையும் யோசிக்கத்தான் வேண்டியிருக்கிறது.

“நாங்கள் பார்த்துக் கொள்கிறோம். கவலைப்படாதீர்கள். உங்களிடமிருந்து நிறையப் பெற வேண்டியிருக்கிறது.” என்று ராடியா ராசாவிடம் சொல்வதைப் பார்க்கும்போது இதுவெல்லாம் நன்கு திட்டமிட்டுத்தான் நடந்தேறி உள்ளது என்று சந்தேகத்திடமில்லாமல் நான் நம்புகிறேன்..!

கூடவே அமைச்சருக்கு அனைத்து வகையிலும் உறுதியாக இருப்பதைப் போல ஏர்டெல் நிறுவனத் தலைவர் சுனில் மிட்டலிடம் ராசா சார்பில் சமாதானம் பேசியிருப்பதையும் சொல்கிறார் ராடியா. இதற்கு ராசா சொல்கின்ற பதிலைப் பாருங்கள்.. “இன்னும் அஞ்சு வருஷம்கூட என்கூடத்தான் அவர் வேலை பார்த்தாகணும். இதையும் அவர்கிட்ட சொல்லிருங்க” என்கிறார் ராசா.. அசத்தல் சினிமா டயலாக்..! செத்தான்டா வில்லன்..!

எப்படியோ இந்தத் திருடர்கள் இத்தனை உள்ளடி வேலைகளையும் செய்த பின்பு மே 28-ம் தேதியன்று மத்திய அமைச்சர்களாக பதவியேற்றுக் கொண்டனர்..!

இதன் பின்பும் நிச்சயம் சி.பி.ஐ. போன் பேச்சுக்களை பதிவு செய்திருக்கும்.. அதனால்தான் இன்றைக்குக்கூட ஆடிட்டர் ஜெனரலின் குற்றச்சாட்டுக்களை ஒரு ஆதாரமாக தான் எடுத்துக் கொள்ள முடியாது என்றும், தங்களிடம் இப்போது இருக்கும் ஆதாரங்களே போதுமானது என்றும் சிபிஐ கூறியிருக்கிறது.

ஆனால் இந்த டேப்புகளை கோர்ட்டில் தாக்கல் செய்யும் சாக்கில் யார் இதனை வெளியில் விட்டது என்பதை விசாரிக்கவே வேறு ஒரு சி.பி.ஐ. வர வேண்டும் போல் தோன்றுகிறது.

இது தி.மு.க.வுக்கும் தெரியாமலில்லை. அவர்களே இது போன்ற சித்து வேலைகளில் சிறந்தவர்கள். இந்தியாவிலேயே டெலிபோனில் ஒட்டுக் கேட்பது எப்படி என்பதை செய்து காட்டியவர்கள் தி.மு.க.வினர்தான். அவர்களுக்கே ஆப்பு வைப்பது போல ஒரு பக்கம் டேப்புகள் லீக். இன்னொரு பக்கம் கூட்டணி உறுதி.. பதவி விலக நிர்ப்பநதம்.. கோர்ட்டில் மனு தாக்கல்.. ஊழலே நடக்கவில்லை என்று அமைச்சரவையின் சார்பில் மனு தாக்கல். ஆனால் அரசின் புலனாய்வு அமைப்பான சிபிஐ ஊழல் நடந்திருக்கிறது என்று மனு தாக்கல் என்று நாடே கலவர பூமியாக இருக்கிறது..

ம்.. ஒண்ணும் புரியலை.. இதுக்கெல்லாம் தலைமைப் பொறுப்பில் மன்மோகன்சிங் என்னும் பிரதமர் இருக்கிறார்.. இவர் எதுக்காக இந்தப் பதவியில் இருக்கிறார் என்று தெரியவில்லை. தனக்குக் கீழுள்ள ஒரு துறை ஊழல் நடக்கவில்லை என்கிறது. இன்னொரு துறையோ நடந்துள்ளது என்கிறது.. இந்தச் சூழலில் குற்றவாளிகள் நிச்சயம் தப்ப முடியாது என்று வீர ஆவேசம் காட்டுகிறார். இப்படிச் சொல்லிவிட்டு அடுத்த நாள் தி.மு.க.வுடனான தங்களது கூட்டணி பலமானதாகவும், உறுதியாகவும் இருக்கிறது என்கிறார்..!

ஆக மொத்தம்.. நான் அடிக்கிற மாதிரி அடிக்கிறேன்.. நீ அழுவுற மாதிரி அழுவு என்பதைச் சொல்லாமல் சொல்லிக் கொடுக்கிறது காங்கிரஸ்.. தி.மு.க.வும் வேறு வழியில்லாமல் இதனை அப்படியே பாலோ செய்து கிளிசரின் போடாமலேயே பூணூல், பார்ப்பு, பார்ப்பான், தலித், சூத்திரன், மனு தர்மம் என்று புளுத்துப் போன புழுக்கைகளை கை நிறைய அள்ளி தன் மேலேயே வாரி இறைத்துக் கொள்கிறது..!

இந்த நாடகம் எப்போ முடிஞ்சு, அடுத்த நாடகம் எப்போ தொடங்கும் என்று கேள்வியுடன் நாமும் அடுத்த ஊழலுக்காகக் காத்திருக்கிறோம்..! காத்திருப்போம்..!


------------------------------------------


இந்தியாவின் தலைசிறந்த தொழில் அதிபர்களில் ஒருவராகக் காட்சியளித்துக் கொண்டிருக்கும் ரத்தன் டாட்டா, தயாநிதி மாறனுக்கு தொலைத்தொடர்புத் துறை கிடைக்கக் கூடாது என்று நீரா ராடியா மூலமாக லாபி செய்ததாகக் குறிப்பிட்டிருந்தேன்.

நீரா ராடியாவுடனான, ரத்தன் டாட்டாவின் பேச்சு அடங்கிய விவரங்கள் இன்றுதான் கிடைக்கப் பெற்றன. அதனைப் படித்தால் இன்னுமொரு பூதமும் இதில் அடங்கியிருப்பது தெரிய வந்தது.

கனிமொழிக்கும், அ.ராசாவுக்கும் இடையிலான நெருக்கம் கடந்த இரண்டாண்டுகளாகவே மீடியாவில் பரவலாகப் பேசப்பட்டு வந்தது. அத்தனை மீடியாக்களும் சொல்லி வைத்தாற்போல் தலை, கை, கால் அமைத்து தினமும் ஒரு புது செய்தியைச் சொல்லி வந்தார்கள்.

இவர்கள் இருவருக்குமான இந்த நெருக்கம் எப்படிப்பட்டது என்பதைப் பற்றி இந்தியாவின் மிகச் சிறந்த தொழிலதிபரான ரத்தன் டாட்டாவிடம், இந்தியாவின் மிகச் சிறந்த புரோக்கரான நீரா ராடியா உரையாடியிருப்பதைப் பார்க்கின்றபோது கலைஞரும், கனிமொழியும், அவர்தம் குடும்பத்தினரும் ஏன் இன்னமும் மெளனமாக இருக்கிறார்கள் என்று எனக்குப் புரியவில்லை.

ஜெயலலிதா திருச்சிக் கூட்டத்தில் பேசும்போது, "மகளின் மனம் கவர்ந்தவர்" என்று ஒரு வார்த்தை போட்டதற்காக ஜெயலலிதாவின் ஜாதகத்தையே பிட்டு பிட்டு வைத்த பாசத்தந்தையான கலைஞர், இந்த சி.டி. பேச்சைக் கேட்டுவிட்டும், படித்துவிட்டும் எப்படி அமைதியாக இருக்கிறார் என்றும் தெரியவில்லை.

ஒருவேளை ரத்தன் டாட்டாவும், நீரா ராடியாவும் பூணூல் பரம்பரையில் வந்தவர்கள் இல்லை என்பது தாத்தாவுக்குத் தெரிந்துவிட்டதா.?

அல்லது இந்த வதந்தியைத் திட்டமிட்டு கிளப்பிவிட்டதே தயாநிதி மாறன்தான் என்று ராடியா சொல்லியிருப்பதால் இதற்காக தயாநிதி மாறனின் குடும்பப் பின்னணியைத் கவிதை எழுதித் தாக்க முடியாது. அது தன் குடும்பத்தையே தாக்கியது போலாகி, குடும்பச் சண்டை பகிரங்கமாகிவிடும் என்று நினைத்து தாத்தா அமைதியாகிவிட்டாரோ..?

இந்த டேப்புகள் வெளியானதில் கனிமொழிக்கும், ராசாவுக்கும் கிடைத்திருக்கும் ஒரேயொரு ஆறுதல் இதுதான்.. அவர்கள் இருவருக்கும் இடையில் எதுவுமே இல்லை என்று நீரா ராடியாவே கனிமொழியிடம் கேட்டு சொல்லிவிட்டதால் மீடியாக்காரர்களே தயவு செய்து உங்களது தவறான அந்த எண்ணத்தை இனிமேலாவது மாற்றிக் கொள்ளுங்கள்.

நன்றி:உண்மைத்தமிழன்